15.9 C
Thessaloniki
18 C
Athens

Σχόλια για την κρίση

Δυστυχώς το πρόβλημα χρέους που μας προέκυψε πριν δύο χρόνια αίφνης (αίφνης, γιατί εμείς ζούσαμε στο όνειρο του νεόπλουτου που νόμιζε πως ανακάλυψε τον μήνα που τρέφει τους έντεκα, εξ ου και αρκετοί είναι έξαλλοι που τους ξύπνησαν, ενώ άλλοι κοιμούνται μακάριοι ακόμα) δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου… Από τότε κάθε μέρα και σε κάθε προσπάθεια που γίνεται για να διορθωθεί η κατάσταση ή έστω, αν δεν είναι αναστρέψιμη, να σταματήσει να χειροτερεύει, αποκαλύπτεται (αν όχι σε μας, που έχουμε ακόμα μεμβράνες στα μάτια, αλλά σε αυτούς που μας παρακολουθούν/εποπτεύουν απ’ έξω) ότι το πρόβλημα μας, το «ελληνικό πρόβλημα» είναι πιο βαθύ, πολύ πιο βαθύ απ’ ό,τι φαινόταν στην αρχή… και μετά, στην επόμενη φάση πάλι τα ίδια, ότι ήταν ακόμα πιο βαθύ… Ότι ίσως να είναι σαθρό όλο το υπόβαθρο, αν υπάρχει υπόβαθρο και δεν είμαστε παρά μια κορυφή που επέπλεε στη θάλασσα λόγω ελαφρότητας, χωρίς βουνό από κάτω (μια οικονομία καταναλωτικής ευμάρειας στην επιφάνεια, με μηδαμινή παραγωγική βάση από κάτω)… Γι’ αυτό και ίσως όσοι αντιστέκονται σθεναρά σε κάθε αναδιάρθρωση να μην το κάνουν (μόνο) από άγνοια ή φόβο ή αδράνεια ή  ιδεολογική/συμφεροντολογική αντίδραση, αλλά επειδή γνωρίζουν ότι στην ελληνική πραγματικότητα, κατά βάθος, δεν υπάρχει τίποτα να αναδιαρθρωθεί επί μέρους και συν τω χρόνω… Ότι το σύστημα αυτό, το ελληνικό, υπό το καθεστώς του επείγοντος που μας έχει τεθεί, θέλει ανάσκαψη εκ θεμελίων (των σαθρών θεμελίων) και κτίσιμο από την αρχή (σε καινούρια δομή και άλλα υλικά)… Και οπότε, όσο εξακολουθεί αυτή η διαδικασία μερικής επιδιόρθωσης, το ένστικτό-τους τούς λέει: ο σώζων εαυτόν σωθείτο –ας πληρώσουν οι άλλοι.  
Αυτό που αποκαλύφθηκε μέσα από την προσπάθεια αντιμετώπισης της ελληνικής κρίσης και ακόμη περισσότερο στην τελευταία και πιο απέλπιδα προσπάθεια που βιώνουμε τώρα, είναι μια τρομερή αλήθεια: εδώ και χρόνια έχουμε μια σχεδόν μηδενική παραγωγική βάση -μια τρύπα που χάσκει κάτω από το πάτωμα… Τα χρήματα των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και των φτηνών δανείων αντί να δημιουργήσουν υποδομές που θα ενθάρρυναν την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις (ξένες και ελληνικές) λειτούργησαν αρνητικά: έκαναν και κάποιους που είχαν μια παραγωγική δραστηριότητα αντί να την επεκτείνουν, να βρουν κάποιους τρόπους να πάρουν μέρος στη μοιρασιά (νόμιμη ή παράνομη) και να το «κλείσουν το μαγαζί».
Αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνει  800 χιλιάδες άνεργοι και περίπου 2 εκατομμύρια συνταξιούχοι (του ΙΚΑ και του Δημοσίου και δικαιούχοι του ΟΓΑ) σε μια χώρα 11 εκατ. κατοίκων και 800 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι; Το δημόσιο υπάρχει ως υποστηρικτικός τομέας για να μπορεί να λειτουργεί η παραγωγική μηχανή του ιδιωτικού τομέα με προϊόντα που παραγάγει και διαθέτει στην εγχώρια και διεθνή αγορά. Αν δεν υφίσταται ιδιωτικός τομέας ή καταρρέει επειδή κλείνουν μία μία οι στρόφιγγες ροής χρήματος από το δημόσιο, τότε ποια είναι η πρωτογενής παραγωγική βάση της χώρας; Μπορεί μια εθνική οικονομία να ζήσει μόνο με δημόσιο τομέα; Και ποια πρέπει να είναι η αναλογία; σε πόσους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα (ακόμα και αυτοαπασχολούμενους στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις)  πρέπει να αντιστοιχεί ένας δημόσιος υπάλληλος; Και τι ποσοστό απομένει αν από αυτούς τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα αφαιρέσουμε όσους εργάζονται σε τομείς μη παραγωγικής (εσωτερικής) κατανάλωσης –δηλαδή μαγαζιά, διατροφή, ένδυση, διασκέδαση, αξεσουάρ, ενημέρωση, διαφήμιση, κινητή τηλεφωνία, γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς λογιστές, κλπ- πόσοι εργάζονται στην παραγωγή προϊόντων που εξάγονται; Για μετρηθούμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, τι παράγουμε και τι καταναλώνουμε, τι εισάγουμε και τι εξάγουμε και όχι ποιοι είναι οι καλοί και οι κακοί, οι λουφαδόροι και οι εργατικοί, οι αδικημένοι και οι βολεμένοι στο εθνικό μας μελόδραμα…


Κάθισα λοιπόν κι έκανα μια λίστα: Όλοι οι στενοί και μακρινοί συγγενείς, φίλοι και γνωστοί που έχω, εργάζονται (ή έχουν βγει στη σύνταξη) στους παρακάτω τομείς, του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα:
Σχολεία όλων των βαθμίδων, νοσοκομεία, συγκοινωνίες.
ΜΜΕ (τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά) και διαφήμιση.
ΔΟΥ, ΙΚΑ, ΔΕΗ, ΟΤΕ. ΟΤΑ. Τράπεζες.
Στρατός και σώματα ασφαλείας. Κληρικοί.
Γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, λογιστές. Ηθοποιοί.
Ταξί. Φαρμακεία.
Κατασκευαστικές εταιρίες δημοσίων έργων.
Καζίνο. Προποτζίδικα. ΠΑΕ.
Κινητή και σταθερή τηλεφωνία.
Καφετέριες, μπαρ, καταστήματα εστίασης, γλεντάδικα. Τουριστικά γραφεία.
Καταστήματα ένδυσης και υπόδησης και αξεσουάρ. Σούπερ μάρκετ. Πολυκαταστήματα ειδών πολυτελείας.
Δεν ξέρω ποια ακριβώς είναι η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ μας ΒΑΣΗ στην οποία ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ  όλοι οι παραπάνω τομείς.
Δεν ξέρω αν έχουμε κάποια παραγωγική βάση με ανάπτυξη σε τομείς όπως:
Γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία.
Πετρέλαια, μεταλλεία.
Βιομηχανία.
Παραγωγή εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
Καινοτόμα τεχνολογία… Κάτι!


Σωτήρης Ζήκος
[email protected]

Ακολουθείστε το Cityportal.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι όλα τα τελευταία νέα

Διαβάστε όλα τα Τελευταία Νέα (Ελλάδα, Διεθνή) στο Cityportal.gr

Cityportal.gr Live ενημέρωση: O κορωνοϊός λεπτό προς λεπτό στην Ελλάδα και παγκοσμίως

City ΕΞΟΔΟΣ

Τελευταία νέα

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Thessaloniki
few clouds
14.2 ° C
15.5 °
12.6 °
58 %
1.3kmh
20 %
Τρ
15 °
Τε
16 °
Πε
17 °
Πα
17 °
Σα
19 °