Συνέντευξη στο cityportal: Δημήτρης Κυρσανίδης ο Θεσσαλονικιός παγκόσμιος πρωταθλητής του freerunning

Συνέντευξη στο cityportal: Δημήτρης Κυρσανίδης ο Θεσσαλονικιός παγκόσμιος πρωταθλητής του freerunning

γράφει η Μαρία Δαμάσκου

Ο Δημήτρης Κυρσανίδης, κατά κόσμο DK, γεννήθηκε 27 Μαΐου 1995 στη Θεσσαλονίκη. Στα 12 του χρόνια ανακάλυψε αυτό που έμελε να γίνει η μεγάλη του αγάπη, το freerunning και το parkour. Το 2014 ο 20χρονος Θεσσαλονικιός αθλητής, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, κατέκτησε την πρώτη θέση στο Red Bull Art of Motion* και έτσι έγινε ο πρώτος Έλληνας που ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου στον πιο αναγνωρισμένο διαγωνισμό freerunning του κόσμου. Την ίδια επιτυχία επανέλαβε και την επόμενη χρονιά, με τον DK να κατέχει πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια freerunning κοινότητα και να θεωρείται ως ένα από τα πιο υποσχόμενα ταλέντα με συνεχή εξέλιξη. Ο Δημήτρης Κυρσανίδης σε αποκλειστική συνέντευξη στο cityportal στη Μαρία Δαμάσκου

Δημήτρη από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι  με το freerunning, τι ήταν αυτό που σε τράβηξε;  Πρωτοασχολήθηκα με το freerunning όταν ήμουν 12 χρονών, εξαιτίας μιας παρέας στη γειτονιά μου. Έπαιζα ποδόσφαιρο στο σχολείο και είδα μία παρέα να κάνει αυτό το κάτι διαφορετικό.  Ήθελα να ξεφύγω από τα συνηθισμένα αθλήματα και έτσι τους ρώτησα, έψαξα και κάπως έτσι κόλλησα. Οι τούμπες, τα άλματα και τα φλιπ ήταν αυτά που με εντυπωσίασαν και με έκαναν να αλλάξω άθλημα από τη μία μέρα στην άλλη.

 
Σε ποιό επίπεδο βρίσκεται σήμερα στη χώρα μας το freerunning, Πόσα άτομα σήμερα στην Ελλάδα ασχολούνται με το freerunning
Το Freerunning στη χώρα μας έχει φτάσει σε υψηλό επίπεδο, παρόλα αυτά λόγω των προβλημάτων της χώρας, οι νέοι μπαίνουμε στο τρυπάκι της επιβίωσης και δίνουμε βάση σε πράγματα που δεν είναι της ηλικίας, το κάνουμε όμως γιατί πρέπει… Αυτό το πρέπει απέφυγα εγώ κάνοντας το όνειρο μου πραγματικότητα. Στην Ελλάδα δεν είμαστε τόσοι πολλοί πλέον εξαιτίας του λόγου που ανέφερα παραπάνω και φυσικά επειδή η πολιτεία δε δίνει βάση ούτε στον αθλητισμό γενικότερα αλλά ούτε και σε μας ειδικότερα. Δεν έχουμε τα πάρκα που χρειαζόμαστε ώστε να μπορούμε να αθληθούμε όπως θα έπρεπε. Αυτό αλλάζει κάθε χρόνο όμως λόγο του DK?s Tour Of Motion, ένα τουρ που πραγματοποιώ κάθε χρόνο σε 4 πόλεις της χώρας και κάνω έναν freerunning διαγωνισμό στην κάθε πόλη με κίνητρο ένα δωρεάν εισιτήριο για το Red Bull Art Of Motion στη Σαντορίνη.
 
τι σημαίνει προπόνηση για σένα, πόσες ώρες την ημέρα γυμνάζεσαι υπάρχει κάποιος που σε προπονεί, κάνεις κάποια ιδιαίτερη γυμναστική, ακολουθείς κάποιο πρόγραμμα;
Δεν έχω κάποιον προπονητή ποτέ δεν είχα, ίσως αποκτήσω στο κοντινό μέλλον, κανείς δε ξέρει. Γενικά οι freerunners είμαστε αυτοδίδακτοι. Συνολικά πλέον θα έλεγα ότι κάνω προπόνηση 4-5 ώρες τη μέρα. Το πρωί κάνω γυμναστική(τρέξιμο, κάμψεις, κοιλιακούς κλπ) το μεσημέρι-απόγευμα την προπόνηση μου και το βράδυ πηγαίνω καμιά φορά σ ένα γυμναστήριο ενόργανης που έχει ένας φίλος και κάνω επιπλέον προπόνηση μόνος μου σε ένα πιο ασφαλές περιβάλλον.
 
Ελευθερία  χωρίς περιορισμούς και όρια, άγρια ομορφιά, θετική ενέργεια, χάρη, αρμονία, πλαστικότητα, έκρηξη αδρεναλίνης, μερικές φορές είναι σαν να πετάς στο αέρα. Πίσω από αυτά τι κρύβεται; 
Χρειάζεται πειθαρχία και σεβασμό για να αποφύγεις τραυματισμούς. Βέβαια, αν δεν χτυπήσεις δεν μαθαίνεις. Εγώ δόξα τω Θεώ, έχω πάθει μόνο 2-3 διαστρέμματα στον αστράγαλο, κάτι μελανιές, και πιο μικρός και κάτι ράμματα.
 
Παρακολουθώντας τις κινήσεις σου σε video, πέρα από την άγρια ομορφιά και το αίσθημα της ελευθερίας που αναδίδουν έχω την εντύπωση πως είναι πολύ κοντά και στις  πολεμικές τέχνες, ισχύει κάτι τέτοιο; 
Ισχύει, καθώς έχει βαθιές επιρροές από τις πολεμικές τέχνες. Απλά το freerunning είναι ένας πιο ακροβατικός και διαφορετικός τρόπος κίνησης, χωρίς περιορισμούς. Μπορεί να συγκριθεί με την κίνηση των ζώων ή τη ρευστή κίνηση του νερού. 
Κάθε freerunner προπονείται ώστε να μπορεί να κινείται ελεύθερα στο περιβάλλον, αστικό ή μη, και να μπορεί να εκφράζει τον εαυτό του μέσω της διάδρασης με τα διάφορα στοιχεία του χώρου.  Ταυτόχρονα ασχολούμαι με πολλά άλλα αθλήματα, κι ένα από αυτά είναι το Tricking, που έχει σχέση με πολεμικές τέχνες, οπότε καλά είδατε 😉
 
Σε ποια μέρη της Θεσσαλονίκης έκανες/κάνεις τις προπονήσεις σου, είδα video σου γυρισμένα στα κάστρα, στο Λευκό πύργο, στη παραλία, στο ΑΠΘ. Αυτό έγινε για τις ανάγκες του video ή όπου βρεθείς για σένα είναι και μια πίστα
Η περιοχή μου στη Θεσσαλονίκη (Ηλιούπολη) δυστυχώς δε βοηθάει στην προπόνηση μου γι αυτό πηγαίνω στον Εύοσμο και της Συκιές που υπάρχουν σποτ για να μπορώ να εξελιχθώ σαν αθλητής και κάποιες φορές το χρόνο πηγαίνω και στον Σοχό Θεσσαλονίκης (το χωριό μου) στο οποίο ο Δήμος βοήθησε και έφτιαξαν ένα παρκάκι μόνο για εμάς τους freerunners. Το αγαπημένο μου σποτ στην Αθήνα είναι η Αγιά Βαρβάρα. Από το εξωτερικό θα διάλεγα Δανία, Ρωσία και Αμερική.
 
Πόσο χρόνο περνάς στη Θεσσαλονίκη και στην Ελλάδα γενικότερα
Ταξιδεύω διαρκώς, οπότε ο χρόνος μου μοιράζεται στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα ταξίδια μου στο εξωτερικό. 
 
Τι σου λείπει περισσότερο από τη Θεσσαλονίκη όταν ταξιδεύεις για τους αγώνες σου
Η οικογένεια, η κοπέλα μου και οι φίλοι μου.
 
Σε ποιες χώρες έχεις ταξιδέψει για freerunning – ποιες πίστες σε εντυπωσίασαν
Έχω ταξιδέψει σε διάφορα μέρη, ένα από τα πιο εντυπωσιακά για μένα σαν μέρη γενικότερα όχι μόνο για freerunning ήταν το Myanmar, έρχεται ελπίζω σύντομα μία ταινία μικρού μήκους που γυρίσαμε με κάτι φίλους από εκεί. Στη συνέχεια μου άρεσε πάρα πολύ η Ιαπωνία και σίγουρα το Los Angeles της Αμερικής. Από πίστες σαν πίστες καθαρά, θα έλεγα Δανία χωρίς 2η σκέψη.
 
Tι σου προσφέρει ένας αγώνας πέρα από τη χαρά της συμμετοχής και της νίκης
Διασκέδαση και στιγμές με φίλους από όλο τον κόσμο.
 
Yπάρχει έντονος ανταγωνισμός αλλά μεταξύ σας έχω την εντύπωση πως οι αθλητές “δένεστε” με φιλικούς δεσμούς. Που το αποδίδεις αυτό; Είναι τελικά  ένα μοναχικό άθλημα το freerunning;
Μοναχικό άθλημα; Δε νομίζω, καθώς πάντα κάνουμε προπόνηση όλοι μαζί και βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Ακόμα και την ώρα του διαγωνισμού ξέρω ότι οι φίλοι μου είναι εκεί και φωνάζουν για μένα. Υπάρχει έντονος συναγωνισμός, εκεί το αποδίδω αυτό.
 
Παρατηρούμε πως κάθε αθλητής έχει διαφορετικό στυλ, εσένα τι ήταν αυτό που επηρέασε και διαμόρφωσε το δικό σου στυλ.
Χμμμ, δύσκολη ερώτηση, το στυλ δεν ορίζεται γενικά, είναι δύσκολο τουλάχιστον να ορίσει κανείς το στυλ. Εγώ νομίζω πως το στυλ μου έρχεται από την ασχολία μου με άλλα ήδη κίνησης, όπως το breakdance, το street workout, το tricking κλπ. Όταν λοιπόν συνδύασα κινήσεις από αυτές τις τέχνες με το freerunning, απέκτησα το δικό μου στυλ.
 
Τι χαρακτηριστικά στοιχεία πρέπει να έχει στη προσωπικότητα του ένας αθλητής του  freerunning 
Το σεβασμό, έτσι ώστε να μπορείς να σέβεσαι κάθε εμπόδιο για να μπορεί να σε σεβαστεί κι εκείνο, αλλά και να μην υποτιμάς καμία κίνηση! Είτε «απλή», είτε δύσκολη.
Και σίγουρα να μπορείς να καταλάβεις και να χειρίζεσαι τα όρια σου έτσι ώστε να αποφύγεις τραυματισμούς.
 
Εσύ τι έμαθες για τη ζωή μέσα από το freerunning
Τέσσερα πράγματα:
Nα είμαι αυτός που είμαι.
Να είμαι καλύτερος απ’ το χτες, χειρότερος απ’ το αύριο.
Να είμαι ειλικρινής.
Να εμπιστεύομαι το Θεό.
 
Έχεις αντιληφθεί πως με τις επιτυχίες σου σήμερα αποτελείς ένα πρότυπο για τη νέα γενιά; Πολλά παιδιά, μέσα από τη δημοσιότητα που έχεις αποκτήσει προσπαθούν να μιμηθούν τις κινήσεις σου αλλά και τη συμπεριφορά σου. Ποια είναι η φιλοσοφία σου,  τα πρότυπα που θα ήθελες (αν θα ήθελες) να περάσεις; 
Αυτό που θέλω είναι να τους παροτρύνω να ασχοληθούν με τον αθλητισμό! Ο αθλητισμός σου διδάσκει πάρα πολλά! Σου δείχνει πώς μπορείς να βελτιωθείς, σου μαθαίνει καινούργια πράγματα και σε βγάζει από την καθημερινότητα με τα tablet και τα κινητά! Και φυσικά. γυμνάζει και σώμα και πνεύμα. Επίσης, τους λέω για τα λάθη που έκανα εγώ, ώστε να μη κάνουν κι εκείνα τα ίδια. Αυτή είναι φιλοσοφία μου: να τους πω τα σφάλματά μου ώστε να μην κάνουν τα ίδια.
 
Αλήθεια πως θα σκιαγραφούσες το δικό σου προφίλ, τι σε εξιτάρει, τι σε χαλαρώνει; Αγαπημένες γεύσεις/φαγητά; Αγαπημένη ταινία; Αγαπημένο συγκρότημα; Κάποιο όνειρο σου; 
Με χαλαρώνει μία βόλτα με την κοπέλα μου, με τους φίλους μου. Με εξιτάρει όταν βλέπω ένα βίντεο από κάποιον αθλητή που θαυμάζω και θέλω να βγω εκείνη τη στιγμή για προπόνηση. Σπιτικό φαγητό και κοτομπέικον. Όταν ακούω μουσική συνήθως είναι Hip-Hop και Rap. 12ος Πίθηκος συγκεκριμένα. Συνήθως λέω να μπορέσω να πετύχω σαν αθλητής να κάνω το δικό μου γυμναστήριο και να μπορώ να είμαι πάντα μέσα σ αυτόν τον χώρο, τώρα θα πω να μπορέσω να αλλάξω τον κόσμο, βλέπω τι γίνεται γύρω μου και απλά θέλω έναν καλύτερο κόσμο, μία καλή Ελλάδα κι αν μπορέσω να τα αλλάξω όλα εγώ, θα το κάνω!
 
 
Μέχρι ποια ηλικία μπορεί κάποιος να ασχοληθεί με το freerunning; πόσο χρονών είναι σήμερα οι ποιο μεγάλοι αθλητές
Όπως όλα, έτσι και ο αθλητισμός έχουν ημερομηνία λήξης. Απλώς ο πρωταθλητισμός έχει ημερομηνία λήξης πολύ πιο νωρίς. Υπάρχουν άτομα που είναι 40 χρονών και κάνουν ακόμα γιατί πρόσεξαν το σώμα τους νωρίτερα. Υπάρχουν και άτομα 30 χρονών που δυσκολεύονται. 

Για κάποιον που θα ήθελε να ασχοληθεί υπάρχουν σχολές; Μπορεί να γίνει επαγγελματίας, τι προοπτικές υπάρχουν;
Το Freerunning είναι ένα άθλημα που συνήθως μαθαίνει κανείς μόνος του (χωρίς προπονητή), μέσω βίντεο, με τους φίλους κλπ. Στην Αμερική εδώ και χρόνια έχουν ξεκινήσει σχολές με προπονητές, στην Ελλάδα προς το παρόν το παλεύουμε και ελπίζουμε σύντομα να φτάσουμε κι εμείς σ αυτό το επίπεδο. Έχει ανοίξει όμως μια σχολή Freerunning στη Σαντορίνη με αφορμή το Red Bull Art of Motion. 

cityportal/ γράφει η Μαρία Δαμάσκου

*Το Red Bull Art of Motion ξεκίνησε το 2007 στην Βιέννη και έχει εδραιωθεί ως ο κορυφαίος freerunning διαγωνισμός. Στόχος των αθλητών είναι να διανύσουν με στυλ, δημιουργικότητα, συνεχή ροή και τεχνική, την απόσταση από το σημείο εκκίνησης στο σημείο τερματισμού. Το 2011 η Σαντορίνη επιλέχθηκε ως ο κορυφαίος προορισμός freerunning και έκτοτε το Πρωτάθλημα πραγματοποιούνταν στο Φηροστεφάνι. Το 2014 είδαμε τo άστρο του Έλληνα αθλητή Δημήτρη “DK” Κυρσανίδη να λάμπει για πρώτη φορά, ενώ το 2015 –στη νέα πίστα της Οίας- o DK έκανε το double και απέδειξε στην παγκόσμια σκηνή ότι ήρθε για να μείνει. Για 7η συνεχή χρονιά, το Red Bull Art of Motion επιστρέφει με τους κορυφαίους αθλητές παγκοσμίως να μαζεύονται στη «μέκκα του freerunning” για έναν μοναδικό αγώνα, με φόντο το χαρακτηριστικό λευκό της Σαντορίνης και το σαγηνευτικό σκηνικό της ηφαιστειακής καλντέρας.