The Cavalcade

The Cavalcade

Επιβεβαιώνοντας το αξίωμα ότι η πιο αισιόδοξη ποπ γεννιέται στις πιο   καταθλιπτικές πόλεις της Βρετανίας, οι Cavalcade έρχονται από το βροχερό Πρέστον στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Ο τραγουδιστής τους, Craig Phillips, έδωσε συνέντευξη στην Δανάη Σοφία Βαρδαλή και το περιοδικό CITY.

Πώς προέκυψε το όνομά σας (cavalcade = καβαλαρία, πομπή αλόγων); 
Βρήκα τη λέξη τυχαία στο λεξικό μια μέρα που ψάχναμε επειγόντως όνομα για το συγκρότημα και μου φάνηκε πως ηχεί πολύ ωραία.

 
Είστε αρκετά φρέσκοι στο χώρο –σχηματιστήκατε μόλις πριν ένα χρόνο. Τι συνέβαινε στις (μουσικές) ζωές σας πριν το συγκρότημα;
Πριν τους Cavalcade ήμασταν απλώς μια παρέα φίλων, που κάναμε παρέα και παίζαμε μουσική. Μέχρι που μια μέρα αποφασίσουμε να ηχογραφήσουμε ένα EP, προκειμένου να καταφέρουμε να κλείσουμε μερικές συναυλίες. Είχαμε κι άλλες μικρές μπάντες παλιότερα, αλλά τίποτα σοβαρό.

Η μουσική σας κατηγοριοποιείται ως «brit pop», «indie pop» ή «lo-fi pop», είδη που μερικοί θεωρούν σήμερα υπό εξαφάνιση. Πώς βλέπετε εσείς τα πράγματα;
Οι ταμπέλες είναι κάτι το περίεργο. Η μουσικής μας είναι σίγουρα lo-fi, είναι βρετανική (brit) και είναι και ανεξάρτητη (indie). Παρ’ όλα αυτά οι πινακίδες μπορούν να δημιουργήσουν αρνητικούς συνειρμούς, οπότε, από τη δική μου πλευρά, θα προτιμούσα να μην κατηγοριοποιούμαστε. Αν κρίνεις τη μουσική που ακούς με βάση την ταμπέλα που της έχει δοθεί, κινδυνεύεις να χάσεις πολλά καλά πράγματα που κυκλοφορούν εκεί έξω. Εγώ προσωπικά είμαι κυνηγός σε ό,τι έχει να κάνει με τη μουσική. Μου αρέσει να μπαίνω στο σύμπαν των συγκροτημάτων που μου αρέσουν. Ακολουθώ συνήθως το ένστικτό μου, παρά τις κατηγοριοποιήσεις των εταιρειών. Οι συνεντεύξεις είναι σίγουρα ένας πολύ καλός τρόπος για να ανακαλύπτεις νέους καλλιτέχνες. Όπως και το να μιλάς με άλλους ανθρώπους (για μουσική) –πάντα κάποιος έχει ένα πολύ καλό συγκρότημα να σου προτείνει που διαφορετικά δεν υπήρχε καμία περίπτωση να ανακαλύψεις μόνος σου!

Συγκαταλέγετε τους Felt στις βασικές σας επιρροές –τελευταία φορά που είδα τον όνομά τους ήταν όταν είδα μια κοπέλα σε ένα περίπτερο της Θεσσαλονίκης, που είχε τατουάζ στο χέρι της με το όνομά τους! Πόσο σημαντική ήταν η pop μουσική στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σας;
Η ανεξάρτητη μουσική ήταν μια τεράστια επιρροή στη ζωή μου. Δεν ανήκω σε αυτούς που θα κάτσουν να ακούσουν εκατοντάδες νέα συγκροτήματα. Ποτέ δεν κατάλαβα αυτούς που κατεβάζουν κάθε δίσκο από κάθε indie συγκρότημα που υπήρξε ποτέ. Ανήκω περισσότερο σε αυτούς που έχουν εμμονή με συγκεκριμένα συγκροτήματα -συγκροτήματα που πραγματικά σημαίνουν κάτι για μένα. Συγκαταλέγω τους Felt ανάμεσα σε αυτά και είμαι σίγουρος πως πολλοί άλλοι νιώθουν το ίδιο. Έχουν αυτό το στοιχείο του μυστηριακού, ένα μείγμα από δέος και γοητεία… Είναι όπως όταν διαβάζεις ένα σπουδαίο βιβλίο και νιώθεις πως μέσα από αυτό ανακαλύπτεις μια σπουδαία αλήθεια… Όπως όταν συντονίζεσαι τόσο με την πλοκή ενός βιβλίου, που νιώθεις ότι θα μπορούσες να το είχες γράψει εσύ. Το αγαπάς, γιατί -χωρίς να θέλω να φανώ γλυκερός- επιβεβαιώνει τις ελπίδες σου, τα όνειρά σου, τους φόβους σου… Κατά μία αφηρημένη έννοια, κάπως έτσι νιώθω και για τη μουσική των Felt και κάποιων άλλων συγκροτημάτων. Έτσι είναι η τέχνη όμως, αν και κάποιες φορές φτάνεις στο σημείο να νιώθεις ότι ταυτίζεσαι περισσότερο με το έργο κάποιου, παρά με τους ίδιους τους φίλους σου!

Συνάντηση στη βροχή, στέγες και χαοτικοί δρόμοι, αυτή η σιωπηλή πόλη… Είναι όλοι αυτοί οι τίτλοι των τραγουδιών σας αναφορές στη βροχερή πόλη του Πρέστον;
Τα τραγούδια μου είναι για το Πρέστον (την πόλη όπου σπούδασα και όπου σχηματίστηκαν οι Cavalcade) αλλά και για το χωριό Μπίλιντζ, όπου μεγάλωσα. Οι στίχοι είναι ένα μείγμα από πραγματικά και φανταστικά γεγονότα, με διακριτικές αναφορές σε ταινίες, βιβλία, μουσικές κλπ. Στο κέντρο όλων αυτών, βρίσκεται η αλήθεια. Το Πρέστον είναι όντως μια βροχερή πόλη, με πολλά καμπαναριά, μύλους και παλιά αρχοντικά. Οι κάτοικοί του δουλεύουν όλη μέρα και δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν τα βράδια, πέρα από το να πίνουν. Και η αλήθεια είναι πως το μόνο που έκανα όσο ζούσα εκεί (πέρα από τις σπουδές, τη δουλειά και τις πρόβες) ήταν να περπατάω στους δρόμους και να κοιτάζω τις στέγες των κτιρίων και να ονειρεύομαι ότι φεύγω μακριά από εκεί. Δεν είναι άσχημο μέρος, αν και οι φίλοι μου το αποκαλούν «μαύρη τρύπα», αλλά λίγο πολύ όλες οι μικρές πόλεις είναι: πρέπει να συντηρείς πάντα το όνειρο ότι θα φύγεις από αυτές! Πολλοί, όπως ο Morrissey, έχουν μυθιστοριοποιήσει τέτοιες μικρές πόλεις. Έχουν μάλλον κάτι το ποιητικό.

Τι στήσιμο έχουν οι συναυλίες σας;
Στη σκηνή είμαστε εγώ, ο Στίβεν και το drum machine. Περιμένουμε με ανυπομονησία τις συναυλίες μας στην Ελλάδα –είναι μια πολύ όμορφη χώρα.

Στην ευρωπαϊκή σας περιοδεία, πέρα από το ότι ταξιδεύετε σχεδόν παντού, παίζετε σε μεγάλες (Βερολίνο) και μικρές πόλεις (Σέρρες). Τι διαφορές έχετε δει ως τώρα στα ακροατήρια;
Όπου κι αν παίξαμε ως τώρα στην Ευρώπη, είχαμε ακροατήρια πολύ μεγαλύτερα και πιο θερμά από αυτά που στα οποία παίζουμε συνήθως στην Αγγλία -με μόνη ίσως εξαίρεση το φεστιβάλ Indietracks. Και όλα τα μέρη στα οποία έχουμε ταξιδέψει ως τώρα, φαντάζουν… επικά. Στην Αγγλία όλες οι πόλεις μοιάζουν σχεδόν ίδιες. Ενώ για παράδειγμα, το Παρίσι και η Λυών, είναι δύο εντελώς διαφορετικά μέρη, με εντελώς διαφορετική ενέργεια, και τύχαμε πολύ θερμής υποδοχής και στις δύο πόλεις. Δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να ταξιδέψουμε τόσο πολύ και το να βλέπουμε νέα μέρη ενώ παίζουμε τη μουσική μας, είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σας σε σχέση με τη μουσική σας;  Έχω τόσα πολλά… Φαίνεται ότι με το που εκπληρώνεις ένα όνειρο, σου δημιουργείται ένα νέο. Το ότι βγάλαμε δίσκο και κάναμε περιοδεία, μοιάζει πραγματικά εξωπραγματικό, όπως και το να παίξουμε με τους Clientele τα περασμένα Χριστούγεννα, ή να έχουμε τους Orchids ανάμεσα στο κοινό μας στο φεστιβάλ Indietracks. Θα ήθελα πάρα πολύ να παίξουμε κάποια στιγμή με τους The  Puddle από τη Νέα Ζηλανδία, που είναι και μια από τις τελευταίες μουσικές εμμονές μου, αλλά μάλλον ζητάω πολλά. Είμαι πολύ ευγνώμων για όλα όσα έχουμε πετύχει έως τώρα και το όνειρό μου είναι τελικά να μπορούμε να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε.

Η Pebble Records κυκλοφόρησε ήδη το ντεμπούτο άλμπουμ σας. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;
Ένας δεύτερος δίσκος και μια ακόμη μεγαλύτερη περιοδεία!

info:
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου
 
Στρατηγού Καλλάρη 4, T: 2310 238274
Ώρα έναρξης 22.00
Είσοδος ελεύθερη

Ακολουθήστε το cityportal.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Διαβάστε για Συναυλίες, Σινεμά, Θέατρο, βιβλία, τέχνες, εκδρομές στην ατζέντα (ημερολόγιο) αλλά και όλα τα Τελευταία νέα από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τον Κόσμο, σήμερα, τώρα που συμβαίνουν.

 

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε