Μήδεια | Κριτική της παράστασης

Μήδεια | Κριτική της παράστασης  «Μήδεια» του Ευριπίδη στο Θέατρο Δάσους σε διασκευή και σκηνοθεσία Nikita Milivojević με πρωταγωνίστρια την Καρυοφύλλια Καραμπέτη

Δεν καταλαβαίνω, ποτέ μου μάλλον δεν κατάλαβα, γιατί θα πρέπει να υπερ-δραματοποιείται παραστατικά, μια τραγωδία που αφηγείται κάποιες ακραίες καταστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης / κατάστασης. Όταν, μάλιστα, έχεις πρωταγωνίστρια στην παράσταση μια ηθοποιό, όπως η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, που μοιάζει να είναι (σχεδόν μοιραία) προορισμένη να παίζει “για μια ζωή” εναλλακτικά / ιδανικά το ρόλο αυτό: την Μήδεια του Ευριπίδη.
Και να πείθει, κάθε φορά, υποκριτικά, ότι υποφέρει, εξεμάνει, ότι προσποιείται πως υποτάσσεται στον Ιάσωνα και μετά να του την “φέρνει” δραματουργικά και με δόλο να σκοτώνει την νέα του αγαπημένη, την κόρη του βασιλιά Κρέοντα της Κορίνθου και τον Κρέοντα από σπόντα, αλλά μετά και τα ίδια τα αγαπημένα της παιδιά, τους δύο γιούς της με τον Ιάσωνα για τον εκδικηθεί…

Όταν τα λόγια σου λένε πράγματα τρομερά, για όσα έπαθες ή για όσα έπραξες, δεν χρειάζεται να τα λες μ’ έναν τρόπο κραυγαλέα τρομερό, αφού λένε από μόνα τους όσα τρομερά έχουν να πουν. Ακόμα κι αν τα πεις ψυχρά, ήρεμα ή και με μια “ανέκφραστη” απάθεια… τόσο τρομακτική, είναι αρκετό! Κραυγαλέα, ασθμαίνοντας και γοώντας σπαρακτικά, εκφράζεσαι άναρθρα όταν “δεν βρίσκεις λόγια” για να δηλώσεις αυτά τα τρομερά που βίωσες και που άρρητα σε κατατρύχουν. Πράγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν με λέξεις, είτε γιατί είναι ιερά και κρυφά είτε γιατί δεν περιγράφονται (όπως, ας πούμε, οι άρρητοι αριθμοί στα μαθηματικά) που σε διχάζουν και σε σπαράζουν, εντός σου κι εκτός σου, που σε “δαιμονίζουν” εκστατικά: σε βγάζουν εκτός εαυτού, δηλαδή, πέραν κάθε ελέγχου του κοινού λογικού και φαντασιακού.

Μήδεια | Κριτική της παράστασης «Μήδεια» του Ευριπίδη

Συντελεστές

Σκηνοθεσία – Διασκευή: Nikita Milivojevic, Σκηνογραφία: Σωτήρης Μελανός

Πρωτότυπη μουσική / δραματουργία: Δημήτρης Καμαρωτός

Κίνηση: Amalia Bennett, Ενδυματολόγος: Βασιλική Σύρμα, Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος,

Σχεδιασμός Ήχου: Κώστας Μπώκος, Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Τσιμάρας

VisualIdentity – Γραφιστικά: Δημήτρης Γκέλμπουρας @forbidden.designs

Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος

Video/Trailer: Ελένη Κατρακαλίδου

Κομμώσεις φωτογράφισης: Κωνσταντίνος Κολιούσης

Μακιγιάζ Φωτογράφισης: Olga Faleichyk

Πρωταγωνιστούν: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Άρης Λεμπεσόπουλος, Τάσος Σωτηράκης, Διονύσης Πιφέας. Στον ρόλο της Τροφού η Ρένη Πιττακή

Χορός: Ηλέκτρα Καρτάνου, Εμμανουήλ Κοντός, Ιωάννα Μπιτούνη, Κατερίνα Νταλιάνη, ΜαριάμΡουχατζέ, Νίκος Τσιμάρας

Μουσικοί επί σκηνής: Στέλιος Κατσατσίδης, Βαγγέλης Παρασκευαΐδης

Διεύθυνση Παραγωγής: Κωνσταντίνα Αγγελέτου

Οργάνωση Παραγωγής: Ξένια Καλαντζή

Παραγωγή: Λυκόφως – Γ. Λυκιαρδόπουλος.

Γράφει ο Σωτήρης Ζήκος

Άη Λαός | Κριτική της παράστασης