Σχόλια/Κριτική
Ο Βασίλης Γεωργιάδης παραδίδει ένα από τα κορυφαία και πιο τολμηρά αριστουργήματα του ελληνικού σινεμά, μεταφέροντας την κάμερά του στα κακόφημα σοκάκια της Τρούμπας του Πειραιά. Μέσα από πέντε παράλληλες, σπαρακτικές ιστορίες γυναικών, το φιλμ αποτυπώνει τις τελευταίες ημέρες ενός περιθωριοποιημένου κόσμου που σβήνει βίαια μπροστά στην επικείμενη εφαρμογή του νόμου περί αναγκαστικού κλεισίματος των οίκων ανοχής. Ένα ερμηνευτικό έπος με τους Τζένη Καρέζη, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Μάνο Κατράκη, Αλεξάνδρα Λαδικού και Γιώργο Φούντα. Γιατί να το δεις: Γιατί είναι ένα βαθιά ανθρώπινο και ρεαλιστικό νεορεαλιστικό δράμα που προσεγγίζει τους ήρωες του περιθωρίου με απέραντο σεβασμό, χωρίς ίχνος διδακτισμού ή εύκολου εντυπωσιασμού. Η ταινία, ντυμένη με την αξέχαστη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, κέρδισε τις εντυπώσεις στο Φεστιβάλ των Καννών του 1963 και έφτασε μέχρι την πεντάδα των Όσκαρ (1964) Ξενόγλωσσης Ταινίας, σφραγίζοντας την παγκόσμια καλλιτεχνική της αξία. Τα «Κόκκινα φανάρια» είναι ένα τολμηρό κοινωνικό δράμα, αλλά και ένα χρονικό των τελευταίων ημερών της ζωής και του κλίματος των κακόφημων «σπιτιών» στην Τρούμπα του Πειραιά.