Σχόλια/Κριτική
Eπική γκανγκστερική ταινία του 1984 σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε και σενάριο του ίδιου με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζέιμς Γουντς, Ελίζαμπεθ ΜακΓκόβερν. Ο Λεόνε αρχικά οραματίστηκε δύο τρίωρες ταινίες και στη συνέχεια μια έκδοση 269 λεπτών (4 ώρες και 29 λεπτά), αλλά πείστηκε από τους διανομείς να τη συντομεύσει σε 229 λεπτά (3 ώρες και 49 λεπτά). Ωστόσο η παραγωγός εταιρία, προχώρησε σε περαιτέρω μείωση σε 139 λεπτά (2 ώρες και 19 λεπτά) και αναδιάταξη των σκηνών σε χρονολογική σειρά, χωρίς τη συμμετοχή του Λεόνε. Το αποτέλεσμα ήταν μια κριτική και εμπορική αποτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι κριτικοί που είχαν δει και τις δύο εκδόσεις καταδίκασαν έντονα τις αλλαγές που έγιναν. Η πρωτότυπη έκδοση παρέμεινε από τις αγαπημένες των κριτικών και εμφανίζεται συχνά σε λίστες με τις μεγαλύτερες γκανγκστερικές ταινίες όλων των εποχών.
Β κριτική
Ο Σέρτζιο Λέονε υπογράφει το αποχαιρετιστήριο αριστούργημά του, παραδίδοντας ένα μνημειώδες γκανγκστερικό έπος που διατρέχει πέντε δεκαετίες. Η ιστορία παρακολουθεί τον Νούντλς και την παρέα του από τα φτωχικά παιδικά τους χρόνια στο εβραϊκό γκέτο της Νέας Υόρκης, στην άνοδό τους κατά την περίοδο της Ποτοαπαγόρευσης, μέχρι τη γλυκόπικρη αποτίμηση μιας προδομένης ζωής δεκαετίες αργότερα. Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Τζέιμς Γουντς παραδίδουν ερμηνείες σπάνιας εσωτερικής δύναμης, ενώ η ελεγειακή μουσική του Ένιο Μορικόνε ντύνει αριστουργηματικά την απώλεια και τη νοσταλγία. Η αργή, υπνωτιστική ροή της αφήγησης απαιτεί την πλήρη αφοσίωση του θεατή, όμως η εικαστική τελειότητα του Λέονε αποζημιώνει κάθε δευτερόλεπτο. Γιατί να το δεις: Γιατί πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της 7ης Τέχνης, μια μελαγχολική σπουδή πάνω στη φιλία, τον χρόνο και τις χαμένες ευκαιρίες. Ωστόσο, δεν είναι μια ταινία για όλο το κόσμο· η μεγάλη της διάρκεια και ο ελεγειακός της ρυθμός την καθιστούν μια απαιτητική εμπειρία που απευθύνεται αυστηρά σε σινεφίλ παλαιάς κοπής.Στο Rotten Tomatoes, το Κάποτε στην Αμερική έχει βαθμολογία 87% με βάση 54 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8,50/10. «Το επικό γκανγκστερικό δράμα του Σέρτζιο Λεόνε είναι οπτικά εκπληκτικό, στυλιστικά τολμηρό και συναισθηματικά στοιχειωμένο και γεμάτο με εξαιρετικές ερμηνείες από τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζέιμς Γουντς». Στο Metacritic, η ταινία έχει μέσο όρο βαθμολογίας 75 στα 100 με βάση 20 κριτικές, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Η ταινία έχει καθιερωθεί ως μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Όταν η Sight & Sound ρώτησε αρκετούς βρετανούς κριτικούς το 2002 ποιες ήταν οι αγαπημένες τους ταινίες των τελευταίων 25 ετών, το Κάποτε στην Αμερική τοποθετήθηκε στο νούμερο 10. Το 2015, η ταινία κατατάχθηκε στο νούμερο 9 στην λίστα με τις 50 καλύτερες γκανγκστερικές ταινίες όλων των εποχών του περιοδικού Time Out, ενώ το 2021, η εφημερίδα The Guardian την ανέφερε ως την τέταρτη μεγαλύτερη γκανγκστερικη ταινία που έγινε ποτέ.
Αν και η αρχική της προβολή στις ΗΠΑ ακρωτηριάστηκε από τη διανομή στερώντας της την αναγνώριση στα Όσκαρ, η ταινία θριάμβευσε στα βρετανικά βραβεία BAFTA κατακτώντας τα Αγαλματίδια Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για τη μνημειώδη σύνθεση του Ένιο Μορικόνε και Καλύτερων Κοστουμιών, ενώ ήταν υποψήφια και για τη Σκηνοθεσία του Σέρτζιο Λέονε. Παράλληλα, απέσπασε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας και Μουσικής, κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας από την Ιαπωνική Ακαδημία, καθώς και το Βραβείο Μουσικής από την Ένωση Κριτικών του Λος Άντζελες, σφραγίζοντας την καλλιτεχνική της καταξίωση στο πέρασμα του χρόνου.