Site icon Cityportal.gr

Ανθή Θάνου | Συνέντευξη με μία αφηγήτρια παραμυθιών

Ανθή Θάνου | Συνέντευξη: Λίγοι άνθρωποι στη ζωή κατάφεραν να κάνουν δουλειά τους αυτό που αγαπούν και τους ευχαριστεί. Η Ανθή Θάνου συγκαταλέγεται σε αυτούς τους λίγους. Το κεφάλαιό της είναι η πίστη σ’ αυτό που κάνει και μια γάργαρη φωνή.

Σε μια εποχή που η εικόνα κυριαρχεί, τα τελευταία 25 χρόνια έχει αφιερωθεί στην προφορική αφήγηση, ασχολείται εξ ολοκλήρου με την τέχνη της αφήγησης παραμυθιών και η Θεσσαλονίκη είναι πια, το σπίτι της. Με καταγωγή από ένα καμποχώρι της Λαμίας, εκεί όπου έζησε υπέροχα παιδικά χρόνια ανάμεσα στη σκόνη του καλοκαιριού, τη μυρωδιά της βροχής και την παγωμένη ανάσα του χειμώνα, ήρθε από πολύ νωρίς σε επαφή με τον κόσμο των παραμυθιών, τις ιστορίες και τις θύμησες, τις παγανιστικές δοξασίες του τόπου της.

Εκτός από την σπουδαία πορεία της ως επαγγελματίας αφηγήτρια, η Ανθή Θάνου διαθέτει στο ενεργητικό της ένα πλούσιο βιογραφικό γεμάτο συνεργασίες, παραστάσεις, δράσεις, βιωματικά εργαστήρια και σεμινάρια αφήγησης με εισηγήτρια την ίδια. Σπούδασε Νηπιαγωγός στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο μεταπτυχιακά πιστοποιήθηκε για εξειδικευμένη επιμόρφωση στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Το παραμύθι στην εκπαίδευση: δημιουργική ανάγνωση και αξιοποίηση».


Ανθή Θάνου | Συνέντευξη

Με την μεγάλη εμπειρία και την αγάπη που έχει για την αφήγηση, η Ανθή Θάνου μίλησε στο cityportal.gr για εκείνα τα ερεθίσματα που την οδήγησαν στην προφορική αφήγηση παραμυθιών, το συναρπαστικό ταξίδι της επαγγελματικής της πορείας, τον “ρόλο” της ως δασκάλα προφορικής αφήγησης, αλλά και για την ιστορία της προφορικής αφήγησης στη χώρα μας, τις εφαρμογές της στη σύγχρονη εποχή, για τον ρόλο και τη σημασία της σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, καθώς και τη δυνατότητα αξιοποίησής της για την πρόληψη παραβατικών συμπεριφορών μεταξύ των εφήβων.

Απολαύστε την!


[Προφορική αφήγηση σημαίνει να ζωντανεύεις ιστορίες και παραμύθια, με το σώμα, τη φωνή και την ψυχή σου.]


 

Είστε επαγγελματίας προφορική αφηγήτρια. Εξηγήστε μας, τι ακριβώς σημαίνει αυτό και πόσο εξοικειωμένοι είμαστε στην Ελλάδα με αυτές τις έννοιες;

Από μικρή είχατε αυτό το “μικρόβιο” για την αφήγηση; Πώς γεννήθηκε η αγάπη σας για την αφήγηση παραμυθιών, μύθων και ιστοριών;

Ποιες ήταν οι πρώτες σας καλλιτεχνικές επιρροές; Ποια η πρώτη παράσταση που θεωρείτε πως σας καθόρισε;

Πότε και πώς ξεκίνησε η επαγγελματική σας ενασχόληση με την προφορική αφήγηση;

 


[Η μουσική είναι η σκιά της αφήγησης.]


 

Οι παραστάσεις αφήγησης σας γίνονται με τη συνοδεία μουσικής. Πώς προέκυψε αυτό το “πάντρεμα”; Ποια η συμβολή της μουσικής κατα τη γνώμη σας και πώς προχωρήσατε στη συνεργασία με τον Αλέξανδρο Μακρή;


[Η αφήγηση λειτουργεί καθησυχαστικά, προσφέρει πρότυπα, ενδυναμώνει την ελπίδα.]


 

Από την εμπειρία σας, ποια θα λέγατε πως είναι τα “οφέλη” της αφήγησης παραμυθιών, μύθων και ιστοριών σε παιδιά; Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ακόμα και ως ένα θεραπευτικό «εργαλείο» πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης σε αποκλίνουσες ή/ και παραβατικές συμπεριφορές παιδιών – εφήβων;

Πώς επιλέγετε τις θεματικές και το υλικό των παραστάσεών σας;

Ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνετε ως αφηγήτρια μέσα από αυτή την ενδιαφέρουσα και συναρπαστική διαδικασία, αλλά και από την επικοινωνία σας με το κοινό;


 

[…όλοι έχουμε ανάγκη να ακούμε ιστορίες. Οι μικροί για να χτίσουν τον εσωτερικό τους κόσμο και οι μεγάλοι, για να τον θυμηθούν.]


 

Φαντάζομαι πως το κοινό σας είναι μικτό. Μικροί – μεγάλοι. Πως αντιδρούν οι μεν και πως οι δε; Από τη μακροχρόνια εμπειρία σας, τι τους αρέσει περισσότερο;

Εκτός από τις παραστάσεις, πραγματοποιείτε και σεμινάρια για την τέχνη της αφήγησης. Είναι μία εξίσου δημιουργική και απαιτητική διαδικασία; Πώς νιώθετε σε αυτό τον “ρόλο”;

Τι μπορεί να αποκομίσει κανείς από τα σεμινάρια αφήγησης και σε ποιους απευθύνονται;

Υπάρχει κάποια στιγμή ή μία συνεργασία στην διαδρομή σας έως τώρα, που να ξεχωρίζετε;

Ως καλλιτέχνιδα, από πού αντλείτε έμπνευση; Υπάρχει κάτι που να σας δημιουργεί αισιοδοξία, προκειμένου να συνεχίζετε να κάνετε αυτό που αγαπάτε;

Γιατί η αναβίωση μιας τόσο παλιάς τέχνης, όπως είναι η τέχνη της προφορικής αφήγησης, ζωντανεύει τόσο έντονα τα τελευταία χρόνια;


[Η αφήγηση στο σχολείο δεν είναι πολυτέλεια ή κάτι έξτρα, είναι μια παιδαγωγική πράξη με ψυχή.]


 

Η αφήγηση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί στο σχολείο; Και εάν ναι, με ποιους τρόπους;

Όταν ξεκινούσατε τα πρώτα σας επαγγελματικά βήματα, ποιες ήταν οι προσδοκίες σας; Πλέον, κατά πόσον αυτές οι προσδοκίες έχουν υλοποιηθεί;

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;


Οι ιστορίες, οι μύθοι και τα παραμύθια έρχονται να κάτσουν πάνω στον πόνο μας, στην αμφιβολία μας, στη χαρά μας και να της δώσουν μια άλλη διάσταση

Η ζωή μας αναμφίβολα έχει τα χαρακτηριστικά παραμυθιού, γεμάτη με όμορφες, αλλά και πολύ δύσκολες, ακόμη και σκληρές – στην πορεία να μας «ταλανίζουν». Με εξελίξεις που δεν είχαμε προβλέψει και ανατροπές, οι οποίες μας οδηγούν σε νέα μονοπάτια ζωής και δράσης, «ανατροφοδοτώντας» μας διαρκώς με σκέψεις και δυνατά συναισθήματα. Και βέβαια με συνεχείς επιλογές, στις οποίες καλούμαστε να δώσουμε απαντήσεις για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.

Τα παραμύθια συχνά αποκαλύπτουν μεγάλες αλήθειες, διδάσκουν ήθος χωρίς διδακτισμό κι η αφήγηση είναι το μέσο εκείνο που μπορεί να μας βγάλει από την ύπνωση της καθημερινότητας, από την ασφάλεια της ευπρέπειας, από τη ρουτίνα της σωστής εκφοράς του λόγου.

Ο αφηγητής ή η αφηγήτρια ξεκινά το μοίρασμα και τελικά, μας κάνει να “βουτήξουμε” στο παραμύθι κατανυκτικά και συγχρόνως με ελευθερία – ακόμη και με τις σιωπές της στην αφήγηση. Μας βοηθά να συνδεθούμε, να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, τους φόβους, μα και τα όνειρα μας και κυρίως, να είμαστε παρόντες στη στιγμή.


► Info:

Βρείτε την Ανθή Θάνου στα Social Media


 


Exit mobile version