Εκατόν ογδόντα λέξεις! Τόσο θα πρέπει να είναι ένα ενημερωτικό άρθρο στο διαδίκτυο, για να μπορέσει να το διαβάσει ο μέσος αναγνώστης. Μετά βαριέται, το απορρίπτει, όπως ακριβώς κάνει με τα μικρού μήκους βιντεάκια, που βλέπει σε γνωστές πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Αργά και σταθερά ένα άλλο είδος εθισμού μπήκε στη ζωή μας. Έγινε ύπουλα και στοχευμένα, χωρίς να μπορέσουμε να το αντιληφθούμε. Κοιτάμε για λίγο κάτι στο κινητό και ξαφνικά συνειδητοποιούμε πως βρισκόμαστε στην ίδια ακριβώς θέση, πάνω από είκοσι λεπτά. Δε φταίμε. Διασκεδάζουμε, γελάμε με κάτι ανέξοδο, μέσα από την ασφάλεια του σπιτιού μας. Κι έχουμε τόση ανάγκη να γελάσουμε και να χαρούμε.
Η καθημερινότητα είναι πολλές φορές σκληρή, δύσκολη. Λογαριασμοί, τρέξιμο, εργασία, υποχρεώσεις. Στο κινητό όμως κρύβεται ένας πιο όμορφος κόσμος. Λαμπερά πρόσωπα, συχνά καμουφλαρισμένα πίσω από φίλτρα νέας τεχνολογίας, που φαντάζουν τόσο αληθινά, ζηλευτές ζωές, προϊόντα που πλασάρονται ως απαραίτητα για την ευζωία, ενώ την ίδια στιγμή τρομεροί αλγόριθμοι, που «διαβάζουν» τις αδυναμίες και τις προτιμήσεις μας, προβάλουν ακριβώς όσα μας ενδιαφέρει να βλέπουμε. Δύσκολος εχθρός να πολεμήσεις.
Ζούμε σε ένα δυστοπικό, εικονικό κόσμο χωρίς να το έχουμε καταλάβει. Πολυεθνικοί κολοσσοί τεχνολογίας, ρουφούν τον ελεύθερο χρόνο μας, προσφέροντας μας στο πιάτο μια αόρατη ναρκωτική ουσία, που ενεργοποιεί την παραγωγή ντοπαμίνης στον εγκέφαλο μας. Παράλληλα κουνάμε το δάχτυλο στους εφήβους αλλά και στα μικρότερα παιδιά μας, για την εξάρτηση που έχουν στις οθόνες, την ώρα που κι οι ίδιοι κρατάμε το smart phone και σπεύδουμε να το χαζέψουμε μετά την επίπληξη.
Ζώδια για Βιβλιόφιλους – προτάσεις βιβλίων
Ξαφνικά χάνουμε την ικανότητα να διαβάζουμε. Ο εγκέφαλος συνηθίζει να λειτουργεί με τη γρήγορη εναλλαγή ιστοριών, πρωταγωνιστών και εικόνων και βαριέται οτιδήποτε δε λειτουργεί έτσι. Ακόμη και η τηλεόραση φαντάζει βαρετή και ξεπερασμένη. Οι ταινίες που κάποτε μας διασκέδαζαν, τώρα φαίνονται άνευρες, χωρίς δράση και έντονη πλοκή. Βαρετές κι αυτές. Πόσω μάλλον η ανάγνωση βιβλίων…
Η μαγεία του αγαπημένου αυτού αντικειμένου αγγίζει ολοένα και πιο λίγους. Ο πρώτος εχθρός της ανάγνωσης μυθιστορημάτων, ήταν το σινεμά και το ραδιόφωνο, μετά η τηλεόραση που έγινε καλωδιακή, προσιτή και πλούσια. Τα μέσα αυτά όμως με κάποιον τρόπο, ανέδειξαν τα βιβλία. Μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες, βασίστηκαν σε σπουδαία μυθιστορήματα, ενώ μέσα από τα ερτζιανά, αφηγητές διάβαζαν όμορφες ιστορίες.
Ο νέος εχθρός διεκδικεί το μονοπώλιο του χρόνου μας και φαίνεται πως τα καταφέρνει. Στοχεύει στις ανάγκες και τον ψυχισμό μας, τραυματίζει τη σκέψη, αλλοιώνει το κριτήριο. Πόσο γεμάτοι αισθανόμαστε μετά από έναν μαραθώνιο παρακολούθησης βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Τα like που πατάμε ανταποκρίνονται στις προτιμήσεις μας ή απλώς χαϊδεύουμε τα αφτιά του διαδικτυακού μας «φίλου»; Πόσο συχνά ξυπνάμε και το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να χαζέψουμε και πάλι στο κινητό; Πόσα από αυτά που παρακολουθούμε θυμόμαστε; Αναγνωρίζουμε πως τα πρόσωπα, τα άψογα σώματα και οι ζωές των πρωταγωνιστών, μπορεί να είναι προϊόν παραποίησης;
Πρέπει να αντισταθούμε σε αυτή την ακατανίκητη ανάγκη. Να συζητήσουμε να ανταλλάξουμε απόψεις, να διαβάσουμε βιβλία. Ο κόσμος που κρύβεται στις σελίδες τους είναι μαγικός. Αγγίζει κι αυτός τις χορδές ικανοποίησης του εγκεφάλου, απλώς χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο. Πρέπει να δώσουμε αυτή την ευκαιρία στον εαυτό μας αλλά και στη χαρά της ανάγνωσης. Να αυξήσουμε το μέσο όρο των λέξεων που μπορούμε να επεξεργαστούμε από εκατόν ογδόντα σε χίλιες, δύο χιλιάδες, είκοσι.
Ξεπέρασα το επιτρεπτό μέγεθος κειμένου κι έτσι οι σκέψεις μου δεν πληρούν τα κριτήρια των ευκολοδιάβαστων άρθρων. Αν πρέπει να γράψω κάτι γρήγορα ας είναι αυτό:
Αντισταθείτε! Διαβάστε βιβλία!
Γράφει η Πολύμνια Ρέγκου | Φωτογραφία αρχείο Depositphotos
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
