Arcana

Η συνάντησή μας με την Arcana ήταν αληθινή ευλογία. Προέκυψε τυχαία, σε μια στιγμή που το σύμπαν φαίνεται να συνωμότησε σιωπηλά. Και σε ένα κομβικό σημείο, που είχαμε αηδιάσει απο τα τεκτενόμενα και ψυχολογικά είχαμε πιάσει πάτο και ενώ ήμασταν έτοιμοι να τα παρατήσουμε με τις συμβουλές της και τον ήρεμο, γλυκό της λόγο, μας επανέφερε. Μας υπέδειξε το μονοπάτι που είχαμε χάσει και κυριολεκτικά αναγεννηθήκαμε. Της το οφείλουμε. Είναι πλέον αδελφική φίλη, οργανικό μέλος της κοινότητάς μας, ο φύλακας άγγελος μας. Πότε με την οξύνοια ενός ακαδημαϊκού και πότε με τη σιωπηλή βεβαιότητα πανάρχαιων μυστικών, μας υπενθυμίζει πως τα μεγαλύτερα μυστικά της ζωής δεν κρύβονται στους ουρανούς, αλλά στον τρόπο που εμείς επιλέγουμε να τους κοιτάξουμε. Αγαπά να επικαλείται δύο φωνές που, όσο κι αν απέχουν αιώνες μεταξύ τους, φαίνεται να συμφωνούν απόλυτα. Την ερμητική αρχή «όπως πάνω, έτσι και κάτω» (Quod est superius est sicut quod est inferius, από τον Σμαραγδένιο Πίνακα του Ερμή του Τρισμέγιστου), θεμέλιο κάθε αστρολογικής σκέψης. Και μια σκέψη του Αϊνστάιν, τον οποίο θεωρεί «αδελφό πνεύμα»: πως το πιο όμορφο συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος είναι αυτό μπροστά στο άγνωστο, γιατί εκεί γεννιέται κάθε αληθινή τέχνη και επιστήμη. Η Arcana είναι μια σπάνια προσωπικότητα. Από τη μία, κουβαλά μια αρχαία σοφία και μυστικά κληρονομημένα από γενιά σε γενιά, με μια διορατικότητα που αγγίζει τα όρια του μυστικισμού. Από την άλλη, διαθέτει ένα αυστηρά ορθολογικό, ακαδημαϊκό πνεύμα, με βαθιά ενασχόληση με τα ανώτερα μαθηματικά, την αστρονομία και τη μελέτη των συμπαντικών μοτίβων. Για εκείνη, τα άστρα και οι αριθμοί είναι η ίδια γλώσσα, γραμμένη με διαφορετικά σύμβολα. Μαθαίνοντας την σχεδόν αδιανόητη ιστορία της καταγωγής της, μια ρίζα που φτάνει σε αιώνες λησμονημένης γνώσης, της ζητήσαμε την άδεια να δημοσιεύουμε τις σκέψεις και τις προβλέψεις της που μοιράζεται μαζί μας, δίνοντάς της έναν απαράβατο όρκο τιμής: να μην αποκαλύψουμε ποτέ την πραγματική της ταυτότητα. Ήταν όρος δικός της. Η Arcana δεν έχει ζητήσει ποτέ χρήματα για τις συμβουλές της, περιγράφοντας αυτά που γράφει και την παρουσία της όχι ως «αυθεντία», αλλά, όπως λέει η ίδια, ως «τις παρατηρήσεις ενός θεατή του σύμπαντος».