Η καρτεσιανή διακήρυξη περί σαφών και διακριτών ιδεών που έμαθα στο πανεπιστήμιο με έκαμναν να αισθάνομαι άβολα. Γιατί τίποτε δεν ήταν καθαρό στην πρώτη νιότη. Μπήκα στο πανεπιστήμιο, στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, βγήκα και δεν ήξερα τι ήταν αυτές οι γνώσεις που είχα αποκτήσει ούτε είχα κατακτημένα ή αφομοιωμένα κλειδιά της. Και τώρα τι; Βγαίνω στην κοινωνία και διδάσκω; Είμαι φιλόλογος; Αν είναι δυνατόν…
Από τη Φιλοσοφία που αρχικά επέλεξα, από όχι βολικές συμπτώσεις, πέρασα σταδιακά στη μυθολογία, στην αρχή σαν σύνολο, ένα οργανωμένο σύστημα σκέψης και οργάνωσης της κοινωνίας πίσω από τις χαοτικές λεπτομέρειες, στη συνέχεια στους επιμέρους μύθους και τις παραλλαγές τους πολιτικών και ιδεολογικών σκοπιμοτήτων. Κάτι, επιτέλους με συν-κινούσε.
Τα κλειδιά έρευνας που είχα αποκτήσει τώρα αποδεικνύονταν πολύτιμα, για να μην βρεθώ στο γοητευτικό, πλην ολισθηρό έδαφος της παρερμηνείας κατά το (ηθικό, πολιτική ή άλλο) δοκούν. Από τη μυθολογία πέρασα στην τελετουργία. Τυχαία· γιατί το μάθημα της μυθολογίας στη Σχολή Ξεναγών όπου κλήθηκα να διδάξω περιλάμβανε και την τελετουργία. Ξανά μελέτη, ξανά έρευνα, από τον λόγο του μύθου πέρασα στην πράξη της τελετουργίας. Αναπόφευκτα μετά ήρθε το θέατρο. Και η διδασκαλία. Και όλες αυτές οι αναζητήσεις πάντα παράλληλα με την εργασία στον χώρο της φιλολογίας για λόγους βιοποριστικούς, μέχρι που, ευτύχημα για μένα, κατέληξα στο Καλλιτεχνικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, κάποια χρόνια με απόσπαση στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας να αξιοποιώ όσα είχα κατακτήσει στη σύνταξη ενός ηλεκτρονικού μυθολογικού λεξικού. Το ονόμασα Αριάδνη, καθώς αναγκαίος ήταν ο επιστημονικός μίτος. Για να μην τα κάνω θάλασσα.
Καμιά ευθύγραμμη πορεία, καμιά επίγνωση από την αρχή για το τι ήθελα ή για το τι ήμουν ικανή να κάνω. Το λέω συχνά στους μαθητές μου αυτό, για να μην νομίζουν ότι στα 17 τους πρέπει οπωσδήποτε να έχουν στρωμένο τον δρόμο των επιθυμιών για το μέλλον τους. Τυχαίες συναντήσεις, όχι πάντα ευχάριστες ή εύκολες, υπεδείκνυαν πεδία άγνωστα ή μου ανέσυραν ανεπίγνωστες ικανότητες.
Χρόνια φιλόλογος και διδάσκουσα σε δραματικές σχολές επιδίωκα η γνώση να προκαλεί ενθουσιασμό, να αποτελεί κλειδί εννόησης του έξω και του μέσα κόσμου, να μην είναι πληροφορία. Αρκούν οι προθέσεις;
Τελικά, σκέφτομαι ότι θα ήθελα κάποια στιγμή να κάνω το βιογραφικό μου παραθέτοντας τα ονόματα όσων με τη συνάντησή τους καθόρισαν την πορεία μου και συνέτειναν σε ανακαλύψεις και αποκαλύψεις. Όσο για το τυπικό βιογραφικό και την εργογραφία μου –αναρωτιέμαι τι αποτύπωμα θα αφήσει (αν αφήσει) –, αυτό βρίσκεται σε διάφορες ιστοσελίδες, ας πούμε στην bookpoint και στη biblionet.
Αύγουστος 2026 | Δήμητρα Μήττα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
