Σχόλια/Κριτική
Η κρίση της μέσης ηλικίας και το βάρος των χαμένων ευκαιριών παίρνουν μια ανατρεπτική, φανταστική τροπή, όταν μια μεσήλικη γυναίκα, που βρίσκεται στα πρόθυρα του διαζυγίου, λιποθυμά κατά τη διάρκεια της 25ης επανένωσης των αποφοίτων του λυκείου της. Όταν συνέρχεται, διαπιστώνει με έκπληξη ότι έχει μεταφερθεί πίσω στο 1960, ξαναζώντας τις μέρες της εφηβείας της αλλά διατηρώντας ανέπαφη όλη τη γνώση, τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες του ενήλικου εαυτού της. Η πλοκή αποφεύγει τις τυπικές συμβάσεις των ταινιών επιστημονικής φαντασίας και εστιάζει σε ένα βαθιά ανθρώπινο, συναισθηματικό ταξίδι γύρω από τα υπαρξιακά «αν» της ζωής. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα σκηνοθετεί με μια ασυνήθιστη για τον ίδιο τρυφερότητα και νοσταλγία, χαρίζοντας στην ταινία τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ. Η Κάθλιν Τέρνερ παραδίδει μια σπουδαία, πολυεπίπεδη ερμηνεία που της άξιζε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, ενώ ο Νίκολας Κέιτζ προσφέρει μια ιδιόρρυθμη, πληθωρική παρουσία ως ο νεαρός έρωτας της ζωής της. Γιατί να το δεις: Γιατί αποτελεί έναν πανέμορφο, μελαγχολικό και ταυτόχρονα αστείο διαλογισμό πάνω στον χρόνο, τη νεότητα και τις επιλογές που καθορίζουν τη μοίρα μας. Μια από τις πιο υποτιμημένες και γλυκόπικρες δημιουργίες της δεκαετίας του '80, που καταφέρνει να μιλήσει απευθείας στην καρδιά κάθε θεατή.