Παρουσίαση – Κριτική για τα βιβλίο «Οι κλέφτες της ομορφιάς» Συγγραφέας Πασκάλ Μπρυκνέρ (Pascal Bruckner) |Εκδότης Αστάρτη | ISBN 9789602630501 | Αριθμός Σελίδων 287 | Διαστάσεις 14χ21
Social media, βιντεοκλήσεις, τηλεδιασκέψεις, είναι γεγονός πως ζούμε στην εποχή της εικόνας. Της δικής μας εικόνας. Περισσότερο από ποτέ, το πως φαινόμαστε κυριαρχεί σε πολλές πτυχές της ζωής μας. Η εικόνα είναι άμεση, αφού βρίσκεται στο χέρι μας, μέσα από το κινητό τηλέφωνο. Ίσως γι’ αυτό το κυνήγι της νεότητας και της ομορφιάς είναι τόσο έντονο. Γίνεται πλέον εμμονή και μας οδηγεί σε αισθητικές επεμβάσεις, που συχνά μας παραμορφώνουν. Τα πρότυπα ομορφιάς έχουν αλλάξει. Αυτό που θεωρείται ωραίο δεν είναι απαραίτητα και καλαίσθητο. Όσοι πέφτουν στην παγίδα αυτή, δύσκολα γυρίζουν πίσω. Πολλοί δεν επιθυμούν να γυρίσουν πίσω. Τελικά μοιάζει το γήρας να μας τρομάζει περισσότερο από την ασχήμια, γιατί έχουμε μετατραπεί σε παραμορφωμένα αλλά αρυτίδιαστα πλάσματα.
«Οι κλέφτες της ομορφιάς»
Σίγουρα ο Πασκάλ Μπρυκνέρ δεν είχε σκεφτεί αυτή την εξέλιξη όταν έγραφε το «Οι κλέφτες της ομορφιάς», το 1997. Ως φιλόσοφος όμως γνώριζε καλά πόσο καταστροφική μπορεί να γίνει η ματαιοδοξία για τον άνθρωπο. Εξάλλου η βασανιστική ανάγκη της ατέρμονης γοητείας δεν είναι κάτι καινούργιο. Εδώ επέλεξε να τη προσεγγίσει ως διαστροφή, που οδηγεί στην τιμωρία όποιου έχει αυτό, που έχασαν οι διαταραγμένοι (τουλάχιστον) ήρωες.
Οι όμορφοι φτάνουν να δικάζονται από ένα ιδιόμορφο δικαστήριο. Ο νέος και ελκυστικός ονομάζεται «δείγμα» και παρακολουθείται, προκειμένου να συγκεντρωθούν περισσότερα «ενοχοποιητικά στοιχεία». Όποιος άτυχος καταδικαστεί, συλλαμβάνεται και καταλήγει στο Μαραντήρι, από τους κλέφτες της ομορφιάς του.
Ο συγγραφέας είναι από τους πιο γνωστούς, του περίφημου κύκλου «νέων Φιλοσόφων», που είχε έντονη δράση στη Γαλλία του 1970. Όπως καταλαβαίνετε, όλα του τα μυθιστορήματα έχουν βαθύτερα νοήματα και συνειρμούς. Δε θέλει να ψυχαγωγήσει ο Μπρυκνέρ, να προβληματίσει θέλει και να αφυπνίσει όσους αναγνώστες επιθυμούν αυτό ακριβώς. Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΑΣΤΑΡΤΗ, μεταφρασμένο εξαιρετικά από τη Λόισκα Αβαγιανού.
Είναι ένα ανάγνωσμα με ιδιαίτερο σασπένς, αφού συνδυάζει όλα τα στοιχεία ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, με τη σκληρότητα και την ψυχολογική πίεση που ασκεί ένα βιβλίο τρόμου. Έντονα κλειστοφοβικό το σκηνικό του, δένει άψογα με τους προβληματικούς χαρακτήρες, που είναι έρμαια των δαιμόνων τους.
Μια γερασμένη πρώην καλλονή, η Φραντσέσκα , που προφανώς έχει στηρίξει όλη της την ύπαρξη στην εξωτερική εμφάνιση, ο εξίσου πρώην γοητευτικός, σύζυγός της Ζερόμ κι ένας υπηρέτης, που είχε την «τύχη» να μην έχει υπάρξει ποτέ όμορφος κι έτσι δεν κινδυνεύει από τη διαστροφή τους. Ένα σαλέ στην ερημιά, πάνω στο βουνό που χωρίζει τη Γαλλία από την Ελβετία, λειτουργεί ως καλοστημένη παγίδα, για τον αδαή περαστικό. Οι άτυχοι περαστικοί είναι ο Μπενζαμέν και η όμορφη, νεαρή σύντροφός του Ελέν. Βρίσκουν καταφύγιο στο σαλέ, ύστερα από μηχανική βλάβη του αυτοκινήτου τους, μέσα σε μια δυνατή χιονοθύελλα. Η περιπέτεια τους ξετυλίγεται μέσα από την αφήγηση του πρώτου.
Η εξιστόρηση γίνεται, σε πρώτο πρόσωπο, στο καλοκαιρινό Παρίσι, σε μια κλινική, όπου μεταφέρεται ο Μπενζαμέν. Ακροατής είναι η Ματίλντ, η ψυχίατρος της νυχτερινής βάρδιας. Το παρόν εναλλάσσεται με το παρελθόν και αντιλαμβανόμαστε πως όλοι ανεξαιρέτως, οι ήρωες παλεύουν με τις καταπιεσμένες επιθυμίες, τα άγχη τους αλλά και τις αντικρουόμενες επιταγές της κοινωνίας. Ηθική και επιτυχία ξεκάθαρα δε συμβαδίζουν, ενώ ο Μπρυκνέρ χάρη στην αχαλίνωτη φαντασία του και το αναμφισβήτητο συγγραφικό του ταλέντο, μας κάνει να αλλάζουμε διαρκώς οπτική για τον χαρακτήρα των ηρώων. Η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης φύσης τους, καθιστά δύσκολη την πρόβλεψη των μελλοντικών πράξεων τους κι έτσι καταλήγουμε να απεχθανόμαστε κάποιον που είχαμε βρει συμπαθητικό στην αρχή.
Ο συγγραφέας δεν συγκρατεί τις σκέψεις του, μέσα από κάποιον συγγραφικό καθωσπρεπισμό. Χειμαρρώδεις, σκληρές περιγραφές ερωτισμού και διαστροφής, μπορεί να φανούν αποκρουστικές στον αναγνώστη, που δεν είναι προετοιμασμένος για το ύφος του Μπρυκνέρ. Αν έχετε δει όμως τα την ταινία «Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα», που είναι η μεταφορά άλλου του βιβλίου, θα πάρετε μια γεύση του τι σας περιμένει.
Δεν αρέσει σε όλους η γραφή του. Είναι όμως αναμφισβήτητα ένας εμπνευσμένος άνθρωπος, που έχει τη δική του ωμή οπτική για την κοινωνία, τις σχέσεις, τον έρωτα και μέσα σε λίγες λέξεις μπορεί να πει αλήθειες, που ίσως τις έχουμε σκεφτεί αλλά δεν τολμήσαμε ποτέ να τις εκφράσουμε. Εγώ προσωπικά δε σταμάτησα να σημειώνω φράσεις που με προβλημάτισαν.
«Η περιφρόνηση είναι ο φόβος μην είσαι κατώτερος από τους άλλους, και συνεπώς να προλαβαίνεις την κρίση τους, στρέφοντας την εναντίον τους.»
«Η ομορφιά είναι ένα κεφάλαιο που αναλώνεται καθημερινά, και οι καλλονές είναι βασίλισσες καθισμένες σε ετοιμόρροπους θρόνους.»
Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες, γράφοντας τις προτάσεις που έχω υπογραμμίσει. Το νόημα όμως είναι να ψάξετε εσείς να βρείτε τις δικές σας. Ο Μπρυκνέρ σας το χαρίζει αυτό και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.
Γράφει η Πολύμνια Ρέγκου
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
