Όταν κλείνει ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο, η πόλη χάνει κάτι που δεν αντικαθίσταται. Λίγα λόγια για το Λεξικοπωλείο το γνωστό βιβλιοπωλείο στο Παγκράτι και για όλα τα μικρά βιβλιοπωλεία που κλείνουν
Υπάρχει ένα είδος θανάτου που δεν καταγράφεται στις στατιστικές. Δεν έχει κηδεία και σπάνια του αφιερώνει κανείς παραπάνω από μια σύντομη ανακοίνωση στα social media. Είναι ο θάνατος ενός ανεξάρτητου βιβλιοπωλείου.
Τι χάνει μια Πόλη όταν χάνει ένα Βιβλιοπωλείο
Αυτός ο θάνατος αφήνει πίσω του μια ορφάνια που μόνο όσοι συχνάζουν σε τέτοιους χώρους μπορούν να νιώσουν. Γιατί ένα μικρό βιβλιοπωλείο δεν είναι απλώς ένας τόπος αγοράς και πώλησης. Είναι ένα σύστημα αναφοράς. Ένα μέρος όπου κάποιος, ο βιβλιοπώλης, έχει σκεφτεί για σένα πριν καν φτάσεις, έχει επιλέξει τι αξίζει να υπάρχει στο ράφι, έχει ποντάρει τη φήμη του και την ψυχή του σε αυτή την επιλογή.
Όταν κλείνει ένα τέτοιο μαγαζί, χάνεται μια φωνή. Μια προτροπή για το τι αξίζει να διαβαστεί αυτή την εποχή, από ανθρώπους σαν εμάς. Και αυτή η φωνή δεν αντικαθίσταται. Απλώς σιωπά.
Χάνεται επίσης μια κοινότητα, μια παρέα. Τα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία είναι ένα από τα λίγα στέκια των βιβλιόφιλων, αυτά όπου μπορεί να συναντηθεί κάποιος με ανθρώπους από τη φυλή του.
Και τέλος, χάνεται κάτι που δεν έχει όνομα αλλά το αναγνωρίζεις αμέσως όταν μπαίνεις σε έναν τέτοιο χώρο: η αίσθηση ότι κάποιος εδώ πιστεύει ακόμα ότι τα βιβλία έχουν σημασία. Ότι η ανάγνωση δεν είναι χόμπι αλλά στάση ζωής. Ότι μια πόλη, μια κοινότητα, μια παρέα που διαβάζει, είναι διαφορετική.
Όταν κλείνει ένα μικρό βιβλιοπωλείο δεν το αντικαθιστά τίποτα. Ούτε το eshop, ούτε η μεγάλη αλυσίδα, ούτε καν μια δημόσια δανειστική βιβλιοθήκη, έστω κι αν είναι υπέροχη. Γιατί το ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο είναι μια προσωπική πράξη που γίνεται δημόσια. Και όταν σταματά, η πόλη γίνεται λίγο πιο μοναχική.
«Ένα βιβλιοπωλείο δεν είναι απλώς ένα μαγαζί, είναι ένας προορισμός για την ψυχή.»
Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Αυτά τα λίγα λόγια δεν είναι μόνο για το Λεξικοπωλείο το βιβλιοπωλείο της Αθήνας που μετά από 14 χρόνια κλείνει τις πόρτες του. Είναι και για κάθε μαγαζί που έκλεισε έτσι, με αξιοπρέπεια και ευχαριστίες, αφού πρώτα φρόντισε να βρει σπίτι για τα βιβλία του. Γιατί αυτό ακριβώς κάνουν οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τα βιβλία: ακόμα και στο τέλος, σκέφτονται τα βιβλία πρώτα.
Μετά από 14 χρόνια, Το Λεξικοπωλείο – To Lexikopoleio κλείνει τις πόρτες του.
Ξεκινήσαμε με τον Romain Gary στους πρώτους μας σελιδοδείκτες: «Είμαι φανατικός με τα λεξικά. Είναι το μόνο μέρος στον κόσμο όπου όλα εξηγούνται και όπου βρίσκει κανείς την ηρεμία του. Εκεί μέσα, όλα είναι σίγουρα.» Αυτό προσπαθήσαμε να είμαστε: ένας ασφαλής χώρος, ένα φιλόξενο μέρος, όπου ο καθένας είχε τη θέση του, στο Βατραχονήσι μας. Ένα βιβλιοπωλείο. Ανεξάρτητο.
Οπότε, νομίζω πως μπορώ να κλείσω τον κύκλο με τα τελευταία λόγια του… Romain Gary: «Πέρασα πολύ όμορφα. Αντίο και ευχαριστώ.» Ναι, ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλες και όλους εσάς που μας στηρίξατε με τόση αγάπη, όλα αυτά τα χρόνια ❤
Υ.Γ. Τις τελευταίες εβδομάδες κάναμε αυτό που κάναμε πάντα: βρήκαμε νέα σπίτια για χιλιάδες βιβλία.
Υ.Γ.2 Τις τελευταίες μέρες δεν θα ήμουν τίποτα χωρίς την ομάδα μου που παραμένει δίπλα μου μέχρι το τέλος, με θάρρος και γενναιοδωρία. Να είστε καλοί μαζί τους.
Υ.Γ.3 Δεν θα απαντήσω σε σχόλια. Αυτός είναι ο αποχαιρετισμός μου.
Odile
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
