Μια ποιητική performance όπου η φωνή, η εικόνα και ο ήχος συναντιούνται σε έναν ενιαίο ρυθμό, κι αφουγκράζονται τη σιωπή, οι φωτογραφίες ανασαίνουν μέσα από τηναπαγγελία. Δεν είναι αφήγηση, δεν είναι θέατρο, είναι τελετουργία λόγου. Ένα ταξίδι αυτογνωσίας, κι αισθητικής συγκίνησης.
Φωτογραφία – ποίηση – απαγγελία: Δημήτρης Τσιγκράκης
«Της Σιωπής ο Βράχος»
Υπάρχουν πέτρες που κουβαλούν βάρος, κι άλλες που κουβαλούν χρόνο. Και υπάρχει κι εκείνος ο βράχος — ο βράχος της σιωπής — που δεν κουβαλά τίποτα· μόνο μένει. Μένει όπως μένει η ανάσα πριν από έναν ψίθυρο. Σ’ αυτή τη σειρά, ο Δημήτρης Τσιγκράκης δεν στρέφεται στο δραματικό ούτε στο επιβλητικό. Στρέφεται στο ταπεινό θαύμα της γης: στην πέτρα που έχει μάθει να αντέχει, να ακούει, να θυμάται.
Ο βράχος δεν απεικονίζεται· αποκαλύπτεται. Στη φωτεινή του επιφάνεια κυλά η ιστορία του κόσμου, οι χειμώνες που πέρασαν, τα καλοκαίρια που έλιωσαν πάνω του, οι σκιές που ξάπλωσαν για λίγο και έφυγαν.
Το φως τον αγγίζει όπως αγγίζει κανείς ένα παλιό πρόσωπο που αγαπά: σχεδόν με ευλάβεια. Και η σκιά σύρεται επάνω του σαν σκέψη που δεν ειπώθηκε — σκέψη που μόνο ο χρόνος καταλαβαίνει. Εδώ ο θεατής δεν βλέπει πέτρα. Βλέπει την υπομονή. Βλέπει την αντοχή. Βλέπει το πώς ο κόσμος παραμένει όρθιος, ακόμα κι όταν κανείς δεν τον κοιτάζει.
Η σειρά δεν υψώνει τον τόνο της. Δεν επιδιώκει εντύπωση. Στέκεται, απλώς, όπως στέκεται ο βράχος στο πρώτο φως της ημέρας: ήρεμος, βέβαιος, απόλυτος.
Ο Τσιγκράκης πλησιάζει τον βράχο όπως πλησιάζει κανείς έναν αρχαίο μάντη: όχι για να ζητήσει απάντηση, αλλά για να μάθει πώς να ακούει ξανά. Και σε αυτή τη σιωπή — που δεν είναι κενό αλλά παλμός — ο θεατής βρίσκει
τον δικό του ρυθμό, τον δικό του χρόνο, τη δική του εσωτερική πέτρα.
Γιατί «Της Σιωπής ο Βράχος» δεν είναι μια σειρά εικόνων. Είναι μια μυστική συνομιλία με την αντοχή του κόσμου· ένα μάθημα γαλήνης· ένας τόπος όπου το φως δεν εξηγεί — θυμάται.
Κοσμική νοημοσύνη
Το υφαντό της ζωής
απ την σκηνή της δράσης.
Ο αιώνιος νόμος
κι ο
αόρατος καρπός της αρμονίας
διαφυλάσσουν την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τα γραφόμενα στις όψεις
του νομίσματος,
της αιτίας και του αποτελέσματος,
το ιερό δώρο της γνώση
παίρνει τη θέση του νωθρού
σύρτη της πλάνης.
Η γέννηση του αγέννητου
χάραμα στο χρόνο,
λαξευμένοι από φως οι αιώνιοι
δείχνουν το μέλλον.
Δημήτρης Τσιγκράκης
► Info
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025
Ώρα: 18:00 – 20:00
Θάσου 12α, 11257, Αθήνα
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
