Ο Δημήτρης Παπαχρήστος κέρδισε το Α’ Βραβείο του 6ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ζωγραφικής στη μνήμη του ζωγράφου Λουκά Βενετούλια, που διοργάνωσε το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ με θέμα «Νερό Α & Ω». Η απονομή των βραβείων και των επαίνων έγινε την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026 στο Τελλόγλειο, στη Θεσσαλονίκη, και έκλεισε την έκθεση με τα 48 έργα νέων καλλιτεχνών που συμμετείχαν στη διοργάνωση, η οποία παρουσιαζόταν από τις 15 Ιουλίου.
Η θεματική του διαγωνισμού εστίασε σε ένα στοιχείο θεμελιώδες για τη ζωή του ανθρώπου και του πλανήτη, άρρηκτα δεμένο με τις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής. Το νερό, πηγή ζωής αλλά και δύναμη καταστροφής, εμπνέει διαχρονικά την τέχνη μέσα από τις φυσικές, συμβολικές, πνευματικές και μυθολογικές του διαστάσεις. Την επιμέλεια της έκθεσης είχαν ο Νίκος Βιάνας και η Ραφαέλα Νίκα από το Τελλόγλειο.
Το Α’ Βραβείο
Η κριτική επιτροπή του Τελλογλείου απένειμε το Α’ Βραβείο στον Δημήτρη Παπαχρήστο για το έργο Αντανάκλαση (2026, λάδι σε καμβά), το οποίο φιλοτεχνήθηκε στο πλαίσιο της πτυχιακής του εργασίας στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. «Ο τίτλος είναι Αντανάκλαση, οπότε… γι’ αυτό τον λόγο κιόλας είναι ανάποδα. Είναι αντανάκλαση του νερού. Νομίζω ό,τι είχα να πω για το έργο, το είπα όσο το ζωγράφιζα», είπε ο νέος ζωγράφος παραλαμβάνοντας το βραβείο.
Το βραβείο επέδωσε η Ιωάννα Δοβλέτογλου, μέλος του ΔΣ της ΕΥΑΘ, που στηρίζει τον διαγωνισμό. «Είναι μεγάλη η χαρά για την ΕΥΑΘ να στηρίζει έναν πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής στη μνήμη του σπουδαίου Θεσσαλονικιού ζωγράφου Λουκά Βενετούλια, έναν διαγωνισμό που “βλέπει” το νερό όχι στο αντλιοστάσιο ή στο μικροσκόπιο του εργαστηρίου, αλλά ως πηγή έμπνευσης, δημιουργίας και πολιτισμού», σημείωσε, προσθέτοντας ότι και η τέχνη μπορεί να συμβάλει στην ευαισθητοποίηση του κοινού στην εποχή της κλιματικής κρίσης.
Οι έπαινοι
Ο Α’ Έπαινος απονεμήθηκε στην Ελένη-Ευθυμία Κουρτίδου για το έργο Until all is drAIned (2026, μελάνι σε καμβά) από τη Γενική Διευθύντρια του Τελλογλείου, ομότιμη καθηγήτρια ΑΠΘ Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά. «Χαιρόμαστε που αντέχει και χαιρόμαστε που συμπληρώνουμε 14 χρόνια από την πρώτη φορά που έγινε», τόνισε, θυμίζοντας ότι ο διαγωνισμός ήταν ιδέα της Δέσποινας Βενετούλια, η οποία υπήρξε για πολλά χρόνια υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Ιδρύματος, και ότι, όπως πιστεύει, θα συνεχίσει να διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. Υπογράμμισε επίσης ότι ο διαγωνισμός «δεν έχει κανέναν περιορισμό που να σχετίζεται με διπλώματα, με εθνικότητα, με θρησκεία» και είναι ανοιχτός σε όλους τους νέους και τις νέες.
Τον Β’ Έπαινο έλαβε ο Βασίλης Χαχάλης για το έργο Φως-Νερό-Γνώση (2026, μικτή τεχνική σε καμβά) από την Ελένη Μανακίδου, καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας ΑΠΘ και Γενική Γραμματέα του ΔΣ του Τελλογλείου. «Στους τρεις τελευταίους διαγωνισμούς δώσαμε και έναν θεματικό πυρήνα. Ξεκινήσαμε με τη φύση, περάσαμε στα ζώα και τον άνθρωπο και τώρα στο νερό και τον άνθρωπο», εξήγησε. «Οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες φροντίζουν να μας εκπλήσσουν κάθε φορά, όχι μόνο με τις ιδέες τους, αλλά και με τον τρόπο που βλέπουν αυτά τα θέματα, καμιά φορά αφήνοντας και τον άνθρωπο λίγο στην άκρη».
Ο Γ’ Έπαινος δόθηκε στον Γιώργο Ταξίδη για το έργο Στέρνα (2026, λάδι σε καμβά) από τη Στέλλα Λάββα, καθηγήτρια στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών και Κοσμητόρισσα της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. «Για έναν νέο άνθρωπο έχει πολύ μεγάλη σημασία να εκτίθεται και να μπορεί να συζητηθεί το έργο του. Η ζωή του καλλιτέχνη είναι πάρα πολύ δύσκολη και πολύ συχνά είμαστε στα όρια να εγκαταλείψουμε αυτό που κάνουμε, γιατί αισθανόμαστε ότι κανένας δεν μας καταλαβαίνει», είπε. «Μια τέτοια στιγμή είναι ακριβώς το έναυσμα για να συνεχίσει κανείς».
Το Βραβείο Κοινού
Το Βραβείο Κοινού κέρδισε η Κατερίνα Σαρησάββα για το έργο End of free trial (2026, ακρυλικό σε καμβά). Το απένειμε η Δέσποινα Βενετούλια, σύζυγος του ζωγράφου. «Εγώ δεν πήρα μέρος στον διαγωνισμό, δεν ζωγράφισα έργο, επομένως δεν έχω να σας πω πολλά. Έχω να σας πω μόνο ότι είστε νέοι. Αξίζετε να συνεχίσετε», είπε απευθυνόμενη στους συμμετέχοντες. «Εμείς οι μεγάλοι ζούμε για τους μικρούς και τους αγαπάμε. Να είστε καλά, να χαίρεστε τη ζωή και να δημιουργείτε».
Ο Λουκάς Βενετούλιας
Ο Λουκάς Βενετούλιας (1930 έως 1984) μαθήτευσε αρχικά δίπλα στον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τον Παπαλουκά και τον Μόραλη. Όπως σημείωσε η κ. Γουλάκη-Βουτυρά, υπήρξε εμβληματική μορφή για τη Θεσσαλονίκη, καθώς απέδωσε όσο λίγοι τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της πόλης κοντά στο λιμάνι, «όχι με γραφικότητες, αλλά αυτό που ο ίδιος μπορούσε να δει», και ειδικά τη Θεσσαλονίκη της Επταετίας. Δίδαξε ζωγραφική, εργάστηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος δημιουργώντας σκηνικά, ασχολήθηκε με τη χαρακτική και ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Καλλιτεχνών Βορείου Ελλάδος.
Ο ζωγράφος και η Δέσποινα Βενετούλια συνδέονταν με στενή φιλία με την Αλίκη Τέλλογλου, φιλία που αποτυπώνεται στη συλλογή του Ιδρύματος. Η οικογένεια την έχει εμπλουτίσει με μεγάλη δωρεά έργων.
Την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας εκπροσώπησε στην εκδήλωση ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού Χρήστος Μήττας. Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος και υπεύθυνος Τύπου του Τελλογλείου Λάζαρος Θεοδωρακίδης.
Αναλυτικά τα βραβεία και οι έπαινοι
Α’ Βραβείο: Δημήτρης Παπαχρήστος, Αντανάκλαση, 2026, λάδι σε καμβά
Α’ Έπαινος: Ελένη-Ευθυμία Κουρτίδου, Until all is drAIned, 2026, μελάνι σε καμβά
Β’ Έπαινος: Βασίλης Χαχάλης, Φως-Νερό-Γνώση, 2026, μικτή τεχνική σε καμβά
Γ’ Έπαινος: Γιώργος Ταξίδης, Στέρνα, 2026, λάδι σε καμβά
Βραβείο Κοινού: Κατερίνα Σαρησάββα, End of free trial, 2026, ακρυλικό σε καμβά
Photo Credits: Σίσσυ Βασιλειάδου
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
