Στεφάνου Τάττη 3, μια πορτοκαλί πόρτα. Εκεί, σε έναν υπόγειο χώρο που διαμορφώθηκε με πολύ μεράκι και κρατήθηκε ζωντανός με πείσμα, γεννιούνται τα όνειρα. Αυτός είναι ο πυρήνας και η αφετηρία από όπου ξεκινούν και ταξιδεύουν τα όνειρα. Είναι το αγαπημένο Θέατρο Ταξίδι Ονείρου
Θέατρο Ταξίδι Ονείρου (από το 2009)
Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων που είχαν χρόνια στο σανίδι και αποφάσισαν να μετατρέψουν το πάθος τους σε κάτι μόνιμο. Με τα χρόνια κάποιοι έφυγαν για σπουδές ή ακολούθησαν άλλες διαδρομές, αλλά ο πυρήνας έμεινε πάντα σταθερός.
«Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το πάθος για αυτό το όνειρο που έγινε πραγματικότητα κάποτε να το κρατάμε ζωντανό μέσα από συνέπεια, φλόγα και εμπιστοσύνη μεταξύ μας.»
Ακόμη και τόσα χρόνια μετά, αυτό το θέατρο των αέναων ονείρων κόντρα στους καιρούς που δεν ευνοούν ρομαντικές ψυχές, συνεχίζει αθόρυβα, ακούραστα, να μεγαλώνει και να προσελκύει νέα μέλη στην ομάδα.
Με Κεντρική και παιδική σκηνή στον ίδιο χώρο λειτουργούν και θεατρικά εργαστήρια. Ρωτώντας για τη διάρκεια μας απάντησαν: «Εκτός από τα μεγαλύτερης διάρκειας τώρα τελευταία για τους απαιτητικούς λειτουργούν και εργαστήρια τρίμηνα και για αυτούς που έχουν αντοχές ακόμη και διήμερα».
Με δικές τους πάντα παραγωγές από τη σκηνή του έχουν περάσει έργα από Σαίξπηρ, Τσίφορο, Νιλ Σάιμον, Σάρα Κέιν και Μελ Μπρουκς, με το ρεπερτόριο των τελευταίων χρόνων να κλίνει όλο και περισσότερο προς τη μαύρη κωμωδία.
Τους ρωτήσαμε για το ταξίδι μέχρι εδώ και για αυτό που έρχεται.
Θέατρο Ταξίδι Ονείρου [Λειτουργούμε σαν ένας δημιουργικός πυρήνας που εξελίσσεται διαρκώς]
- Πείτε μας την ιστορία σας, πότε και πώς δημιουργήθηκε το Ταξίδι Ονείρου;
Δημιουργήθηκε το 2009, από μια ομάδα παιδιών που έπαιζαν χρόνια στο θεατρικό σανίδι. Άλλοι από θεατρικές σχολές άλλοι από θεατρικά εργαστήρια και άλλοι από το μεράκι τους!!! Αφιέρωσαν χρόνο ζωής από τη ζωή τους και το Θέατρο Ταξίδι Ονείρου από όνειρο, έγινε πραγματικότητα.
Με τον καιρό, άλλοι έφυγαν λόγω σπουδών, υποχρεώσεων, άλλοι λόγω επαγγελμάτων, άλλοι προχώρησαν επαγγελματικά στην υποκριτική. Σήμερα, μετά δεκαεφτά χρόνια, πίσω από το Θέατρο Ταξίδι Ονείρου βρίσκεται μία μικρή αλλά σταθερή ομάδα ανθρώπων, που μοιράζονται το ιδιο καλλιτεχνικό όραμα. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το πάθος για αυτό το όνειρο που έγινε πραγματικότητα κάποτε να το κρατήσουμε ζωντανό μέσα από συνέπεια, φλόγα και η εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Λειτουργούμε σαν ένας δημιουργικός πυρήνας που εξελίσσεται διαρκώς.
- Από την αρχή το θέατρο λειτούργησε και ως χώρος παραστάσεων και ως χώρος
εκπαίδευσης μέσα από εργαστήρια; Ήταν αυτό συνειδητή επιλογή από την πρώτη στιγμή ή κάποια από τις δύο δραστηριότητες ήρθε αργότερα και έφερε την άλλη;
Από πολύ νωρίς το “Ταξίδι Ονείρου” κινήθηκε και στις δύο αυτές κατευθύνσεις. Υπήρχε εξ’ αρχής η ανάγκη για δημιουργία και παρουσίαση παραστάσεων, αλλά και η επιθυμία να μοιραστεί αυτή η εμπειρία μέσα από τα εργαστήρια. Στην πορεία οι δύο πλευρές αναπτύχθηκαν παράλληλα και τελικά τροφοδοτούν η μία την άλλη. Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστούμε το ένα χωρίς το άλλο, γιατί η καλλιτεχνική δημιουργία και η εκπαίδευση αποτελούν πλέον δύο αλληλένδετες όψεις της ίδιας ταυτότητας.
[…μας ενδιαφέρει ένα θέατρο ζωντανό, με ρυθμό, χιούμορ και ουσιαστική επικοινωνία με το κοινό]
- Το Ταξίδι Ονείρου έχει παρουσιάσει παραστάσεις διαφορετικές μεταξύ τους, από το «Φρανκενστάιν Τζούνιορ» μέχρι τον «Σκρουτζ» και το «Ποτ Πουρί Νεύρων». Τι είναι αυτό που κρατάει ενωμένες διαφορετικές επιλογές κάτω από την ίδια σκέπη;
Οι τίτλοι μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους, όμως η καλλιτεχνική ματιά παραμένει σταθερή. Στο “Ταξίδι ονείρου” μας ενδιαφέρει ένα θέατρο ζωντανό, με ρυθμό, χιούμορ και ουσιαστική επικοινωνία με το κοινό. Είτε πρόκειται για μία γνωστή ιστορία, είτε για μία σκηνική σύνθεση από διαφορετικά κείμενα, αναζητούμε πάντα το ίδιο πράγμα: χαρακτήρες με αλήθεια, έντονη σκηνική ενέργεια και μία παράσταση που κρατά τον θεατή ενεργό μέσα στην εμπειρία. Με αυτή τη ματιά οι επιλογές δεν είναι τόσο διαφορετικές όσο φαίνονται. Είναι απλά διαφορετικές διαδρομές μέσα στο ίδιο καλλιτεχνικό ταξίδι.
- Το «Ποτ Πουρί Νεύρων» συνδυάζει αποσπάσματα από τρεις κωμωδίες με έναν κοινό παρονομαστή: χαρακτήρες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Γιατί η κωμωδία είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσουμε για ανθρώπους που έχουν φτάσει στα όριά τους;
Η κωμωδία έχει έναν παράξενο τρόπο να φωτίζει τις πιο ανθρώπινες στιγμές μας. Όταν ένας χαρακτήρας βρίσκεται στα όριά του, η ένταση, οι αντιφάσεις και οι μικρές του υπερβολές γίνονται ταυτόχρονα δραματικές και κωμικές.
Το γέλιο λειτουργεί σαν καθρέφτης. Aναγνωρίζουμε κάτι από τον εαυτό μας, αλλά με μια απόσταση που μας επιτρέπει να το δούμε πιο καθαρά. Γι’ αυτό και συχνά η κωμωδία λέει μεγάλες αλήθειες με έναν τρόπο που φτάνει πιο άμεσα στο κοινό.
[Τα παιχνίδια αυτοσχεδιασμού είναι συνήθως η μεγαλύτερη ανατροπή]
- Ο «Σκρουτζ» είναι ένα κείμενο που έχουν δει σχεδόν όλοι ως παιδιά. Πώς σκηνοθετεί κανείς κάτι τόσο γνωστό χωρίς να παρουσιάσει αυτό που το κοινό περιμένει;
Όταν ένα κείμενο είναι τόσο γνωστό, το ζητούμενο δεν είναι να το αλλάξεις, αλλά να το ξαναδείς με φρέσκια ματιά. Η ιστορία του Σκρουτζ παραμένει η ίδια, όμως κάθε σκηνική προσέγγιση μπορεί να αναδείξει διαφορετικές αποχρώσεις: τον ρυθμό, το χιούμορ, την ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων. Έτσι το κοινό αναγνωρίζει την ιστορία που αγαπά, αλλά ταυτόχρονα τη συναντά ξανά σαν να την ακούει για πρώτη φορά.
Στα θεατρικά σας εργαστήρια διδάσκετε από θεατρικό παιχνίδι και αυτοσχεδιασμό
μέχρι κινησιολογία και ερμηνεία θεατρικού τραγουδιού. Ποιο από αυτά
αποδεικνύεται κάθε φορά το πιο «ανατρεπτικό» για τους συμμετέχοντες, αυτό που
τους εκπλήσσει περισσότερο για τον ίδιο τους τον εαυτό;
Τα παιχνίδια αυτοσχεδιασμού είναι συνήθως η μεγαλύτερη ανατροπή. Στην αρχή υπάρχει δισταγμός όμως πολύ γρήγορα μετατρέπεται σε απελευθέρωση και διασκέδαση. Εκεί οι συμμετέχοντες ανακαλύπτουν έναν αυθορμητισμό και μία τόλμη που δεν ήξεραν ότι διαθέτουν. Η ορθοφωνία και το θεατρικό τραγούδι τους εντυπωσιάζουν όταν συνειδητοποιούν τις δυνατότητες της φωνής τους με την κατάλληλη τεχνική, ενώ η κινησιολογία αποκαλύπτει την αξία της αργότερα. Αν όμως μιλάμε για την πιο προσωπική έκπληξη, αυτή συμβαίνει στον αυτοσχεδιασμό, εκεί που συναντούν έναν εαυτό πιο απελευθερωμένο.
Έχετε τμήματα αρχαρίων και προχωρημένων. Ποια είναι η πιο σημαντική διαφορά
που παρατηρείτε όχι στις δεξιότητες αλλά στον τρόπο που αντιμετωπίζει κανείς τη
σκηνή όταν έχει μάθει να μην φοβάται;
Η πιο ουσιαστική διαφορά δεν είναι η τεχνική άνεση, αλλά η σχέση με το λάθος. Οι αρχάριοι συχνά ανεβαίνουν στη σκηνήγια να “τα καταφέρουν”. Οι προχωρημένοι ανεβαίνουν για να επικοινωνήσουν. Όταν κάποιος έχει μάθει να μην φοβάται, δεν αγωνιά για το πως φαίνεται. Ακούει περισσότερο, παίζει πραγματικά με τον συμπαίκτη του και αφήνεται στη στιγμή. Αυτή η μετατόπιση είναι ίσως το πιο σημαντικό “μάθημα”.
[οι συμμετέχοντες (στα σεμινάρια) μαθαίνουν να χειρίζονται τον ρυθμό, την έκπληξη και την αίσθηση του απρόβλεπτου]
- Το «Γέλιο υπό Υποψία» είναι τρίμηνο εργαστήρι κωμωδίας μυστηρίου, ένας
συνδυασμός που ακούγεται αντιφατικός. Πώς συνυπάρχουν η αγωνία του μυστηρίου και η ελαφρότητα της κωμωδίας μέσα στο ίδιο εργαστήρι;
Στο “Γέλιο υπό Υποψία” η αγωνία του μυστηρίου και η ελαφρότητα της κωμωδίας συνυπάρχουν μέσα από παιχνίδια αυτοσχεδιασμού και παρατηρητικότητας. Η αγωνία και η κωμωδία συνεργάζονται επειδή η ένταση του μυστηρίου ενισχύει το γέλιο και το γέλιο απελευθερώνει την αγωνία. Το αντιφατικό στοιχείο δεν μπερδεύει, εντείνει την εμπειρία. Η αγωνία γίνεται παιχνίδι και το γέλιο αποκτά ένταση, ενώ οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να χειρίζονται τον ρυθμό, την έκπληξη και την αίσθηση του απρόβλεπτου.
- Σε ένα εργαστήρι τριών μηνών, τι συμβαίνει ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία συνάντηση που δεν περιγράφεται εύκολα σε μια αγγελία;
Αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στην πρώτη και την τελευταία συνάντηση δεν περιγράφεται εύκολα σε μία αγγελία. Οι συμμετέχοντες περνάνε από τη διστακτικότητα στην εμπιστοσύνη, ανακαλύπτουν την τόλμη και τον αυθορμητισμό τους και μαθαίνουν να ακούνε πραγματικά ο ένας τον άλλον. Η ομάδα που δημιουργείται λειτουργεί σαν καθρέφτης και σαν στήριγμα. Εκεί κρύβεται η μεγαλύτερη μεταμόρφωση, που δεν φαίνεται σε κανένα πρόγραμμα ή περιγραφή.
[ (μαθαίνουν) να αφήνονται, να εμπιστεύονται τη διαδικασία, εμάς και τον εαυτό τους]
- Στο σεμινάριο «Εκ των Έσω» ζητάτε από τους συμμετέχοντες να αισθανθούν
πράγματα που συνήθως συγκρατούν βαθιά μέσα τους. Έχετε δει κάποιον να
αντιστέκεται με πείσμα στην αρχή και να αλλάζει μέσα στη διαδικασία με τρόπο που σας έκανε εντύπωση;
Συχνά βλέπουμε συμμετέχοντες που στην αρχή φαίνονται αμυντικοί ή διστακτικοί. Κάποιοι αντιστέκονται με πείσμα, προσπαθώντας να συγκρατήσουν αυτό που αισθάνονται από φόβο μην εκτεθούν. Σύντομα όμως αρχίζουν να αφήνονται, να εμπιστεύονται τη διαδικασία, εμάς και τον εαυτό τους. Η αλλαγή αυτή είναι κάτι που νιώθεις στον χώρο και κάθε φορά που οι συμμετέχοντες τολμούν να αφεθούν είναι πραγματικά μία έκπληξη.
- Τα θεατρικά εργαστήρια καταλήγουν στο τέλος της χρονιάς σε παρουσίαση για το κοινό. Τι αλλάζει στον συμμετέχοντα όταν γνωρίζει ότι αυτό που δουλεύει θα το δουν κι άλλα ανθρώπινα μάτια;
Η στιγμή που οι συμμετέχοντες συνειδητοποιούν ότι η δουλειά τους θα παρουσιαστεί σε κοινό είναι πάντα καθοριστική. Εκεί οι εσωτερικές φωνές αμφιβολίας συναντούν την τόλμη που έχουν καλλιεργήσει καθ’ όλη τη διάρκεια του εργαστηρίου. Κάποιοι νιώθουν ένταση, άλλοι ενθουσιασμό… αλλά όλοι μαθαίνουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και τη διαδικασία.
Θέατρο Ταξίδι Ονείρου [οι παραστάσεις μας λειτουργούν ως ζωντανό εργαστήρι, δείχνοντας πως η τεχνική και η δημιουργικότητα εφαρμόζονται στην πράξη]
- Ένα θέατρο σαν το Ταξίδι Ονείρου λειτουργεί παράλληλα σε δύο λογικές: παράγει παραστάσεις και εκπαιδεύει ανθρώπους. Αυτές οι δύο δραστηριότητες τρέφουν η μία την άλλη ή υπάρχουν στιγμές που ανταγωνίζονται για χρόνο και ενέργεια;
Στο “Θέατρο Ταξίδι Ονείρου” οι παραστάσεις και η εκπαίδευση δεν ανταγωνίζονται. Τρέφουν η μία την άλλη. Η δουλειά με τους συμμετέχοντες εμπλουτίζει τις παραστάσεις με φρέσκες ιδέες, ενώ οι παραστάσεις λειτουργούν ως ζωντανό εργαστήρι, δείχνοντας πως η τεχνική και η δημιουργικότητα εφαρμόζονται στην πράξη. Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος όπου η διδασκαλία και η παρουσίαση αλληλοενισχύονται. Η ενέργεια δεν χάνεται, αλλά πολλαπλασιάζεται.
- Ποιο είναι το επόμενο βήμα για το Ταξίδι Ονείρου, αυτό που δεν έχει γίνει ακόμα;
Το “Ταξίδι Ονείρου” συνεχίζει να εξελίσσεται. Και όπως σε κάθε ταξίδι, το επόμενο βήμα δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Κάποιες ιδέες ζωντανεύουν στον χώρο, άλλες στο μυαλό μας και κάποιες περιμένουν να συναντήσουν τους κατάλληλους ανθρώπους ή την κατάλληλη στιγμή. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι θα περιλαμβάνει πάντα νέες εμπειρίες, ανατροπές και δημιουργικότητα. Όπως αρμόζει σε κάθε ταξίδι ονείρου.
👇👇👇
► Info
Θέατρο Ταξίδι Ονείρου
Τηλ. 6972702870
Facebook Θέατρο Ταξίδι Ονείρου
σχετικά νέα
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα | Ενημερωθείτε
