Χριστός Ανέστη. Το Πάσχα που μας αφορά όλους

Μεσάνυχτα Σαββάτου η φλόγα πέρασε από κερί σε κερί με την ακρίβεια συμπαντικής χορογραφίας. Όμως το «Χριστός Ανέστη» βγήκε από χείλη που πριν από λίγες ώρες έλεγαν ψέματα, αδίκησαν, αδιαφόρησαν. Αλλά απόψε όλοι είμαστε καλοί. Απόψε όλοι “γιορτάζουμε”.

Το Πάσχα έχει αυτή την μεγαλειώδη ιδιότητα να συγχωρεί εκ των προτέρων. Να καθαρίζει το μητρώο χωρίς να απαιτεί πραγματική μεταμέλεια. Είναι η μεγαλύτερη συγχώρεση χωρίς αίτηση που έχει εφεύρει ο πολιτισμός μας. Μια φορά τον χρόνο, τα κεριά ανάβουν και η συνείδηση ξεπλένεται στο φως τους.

Οι πολιτικοί μας μοίρασαν ευχές με το τσουβάλι. Ανάσταση, ελπίδα, φως. Ανάσταση και ελπίδα για ποιους; Για τα Τέμπη που ακόμα δεν έχουν δικαίωση; Για τους νέους που φεύγουν γιατί εδώ δεν υπάρχει μέλλον; Μήπως για αυτούς που δεν έχουν τα “μέσα”; Ή μήπως για αυτούς που παλεύουν με δυο δουλειές να επιβιώσουν και δεν τα καταφέρνουν;

Και στην παγκόσμια σκηνή, η εικόνα δεν αλλάζει. Την ίδια ώρα που τα κεριά ανάβουν, οι βόμβες δεν σταματούν. Πόλεμοι που συνεχίζονται πίσω από γελοίες δικαιολογίες, τυλιγμένες σε γλώσσα γεωπολιτικής, ασφάλειας, ιστορικού δικαίου, ψευδών υποσχέσεων για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα, το δίκαιο του ισχυρού. Κανείς δεν το λέει απλά όπως είναι: καμία δικαιολογία δεν υπάρχει για κανέναν πόλεμο. Ποτέ. Για κανέναν. Το φως της Ανάστασης δεν διαλέγει πλευρά, αλλά εμείς κάνουμε συνεχώς τα στραβά μάτια.

Το ωραίο με την Ανάσταση είναι ότι είναι πάντα μπροστά μας. Κάθε χρόνο την υποσχόμαστε και κάθε χρόνο την αναβάλλουμε. Είμαστε λαός που ζει στην προσδοκία της Ανάστασης με τον ίδιο τρόπο που ζει στην προσδοκία κάθε άλλης αλλαγής που δεν έρχεται ποτέ.

Κι όμως. Υπάρχει κάτι αληθινό σε αυτή τη νύχτα. Κάτι που ξεπερνά την υποκρισία και την επίδειξη. Ο άνθρωπος με το κερί αναμμένο που στέκεται δίπλα σου δεν παριστάνει απαραίτητα κάτι. Ίσως απλώς χρειάζεται, όπως όλοι μας, να πιστέψει έστω για λίγο ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν διαφορετικά. Από μας και μόνο από μας εξαρτάται.

Η ευχή μας δεν είναι  «Χρόνια Πολλά», μια ευχή που δεν εννοεί τίποτα. Αλλά: να αναστηθεί μόνο αυτό που αξίζει να επιζήσει μέσα μας. Η καλοσύνη, η αλληλεγγύη, η αγάπη. Αυτά δεν δίδασκε ο Χριστός;

Είπε ποτέ πολεμήστε, σκοτώστε, ρουφιανέψτε, κατηγορήστε, μισήστε, διχάστε, εξευτελίστε, αδιαφορήστε; Κι όμως εμείς τα κάνουμε όλα αυτά με το σταυρό στο χέρι και το «Χριστός Ανέστη» στα χείλη.

Χριστός Ανέστη. Αρκει να θυμόμαστε τα λόγια του.

cityportal team

Φωτογραφία αρχείο Depositphotos